Τα έπιπλα ενός σπιτιού σπάνια καταστρέφονται από μια στιγμή απροσεξίας. Συνήθως φθείρονται σιγά σιγά, από μικρές συνήθειες που επαναλαμβάνονται καθημερινά χωρίς να τους δίνουμε σημασία. Ένα συρτάρι που το ανοίγουμε απότομα, μια ντουλάπα παραφορτωμένη, μια καρέκλα που σέρνεται στο πάτωμα, όλα αυτά αφήνουν το αποτύπωμά τους.
Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι η υπερφόρτωση. Κάθε συρτάρι έχει σχεδιαστεί για συγκεκριμένο βάρος και όταν το γεμίζουμε με βιβλία, εργαλεία ή σκεύη πέρα από τις αντοχές του, οι οδηγοί συρταριών στραβώνουν, το άνοιγμα γίνεται δύσκολο και ο σκελετός του επίπλου καταπονείται. Το ίδιο ισχύει και για τα ράφια, τα οποία λυγίζουν αθόρυβα κάτω από φορτία που δεν προβλέπονταν. Αν ένα ράφι πρόκειται να σηκώσει βιβλία ή βαριά αντικείμενα, η στήριξή του πρέπει να ενισχυθεί με κατάλληλες γωνίες ραφιών που αντέχουν στο πραγματικό του βάρος.
Εξίσου διαδεδομένη είναι η απρόσεκτη χρήση των πορτών και των ντουλαπιών. Το απότομο κλείσιμο μεταφέρει κραδασμούς σε ολόκληρη την κατασκευή, με αποτέλεσμα οι βίδες να χαλαρώνουν και οι μεντεσέδες να ξεχαρβαλώνονται σταδιακά. Μια πόρτα που κρέμεται ή δεν ευθυγραμμίζεται δεν είναι απλώς αντιαισθητική, αλλά επιβαρύνει και το ίδιο το κούφωμα του επίπλου. Η τακτική ρύθμιση και το σφίξιμο των εξαρτημάτων, μία με δύο φορές τον χρόνο, είναι από τις πιο αποδοτικές μορφές συντήρησης που υπάρχουν.
Ένα άλλο λάθος που περνά απαρατήρητο είναι η τοποθέτηση επίπλων σε ανώμαλο δάπεδο. Ένα τραπέζι που κουνιέται δεν ενοχλεί μόνο στη χρήση· η συνεχής ταλάντωση χαλαρώνει τις συνδέσεις των ποδιών και ανοίγει τους αρμούς. Η λύση είναι απλή και οικονομική, καθώς οι ρεγουλατόροι επίπλων επιτρέπουν την ακριβή ρύθμιση του ύψους κάθε ποδιού, ώστε το έπιπλο να πατά σταθερά ακόμη και σε δάπεδα με μικρές κλίσεις.
Το σύρσιμο είναι ίσως ο πιο επιβαρυντικός παράγοντας. Όταν μετακινούμε καρέκλες και τραπέζια τραβώντας τα στο πάτωμα, καταπονούμε τις ενώσεις των ποδιών και ταυτόχρονα χαράζουμε το δάπεδο. Οι απλές αυτοκόλλητες λύσεις, όπως τα τσοχάκια για έπιπλα, απορροφούν την τριβή και τον θόρυβο, ενώ οι τάπες για καρέκλες προστατεύουν τόσο το πόδι του επίπλου όσο και το πάτωμα από τη φθορά της καθημερινής χρήσης. Για βαριά έπιπλα που μετακινούνται συχνά, όπως πολυθρόνες, τρόλεϊ ή έπιπλα τηλεόρασης, τα ροδάκια επίπλων είναι η ασφαλέστερη επιλογή, καθώς επιτρέπουν τη μετακίνηση χωρίς να ζορίζεται καθόλου η κατασκευή.
Τέλος, αξίζει να θυμόμαστε ότι η φθορά συχνά ξεκινά από την ίδια τη συναρμολόγηση. Έπιπλα που στήθηκαν βιαστικά, με λειψές βίδες ή χωρίς ενισχύσεις στις γωνίες, εμφανίζουν προβλήματα πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. Οι σύγχρονοι μηχανισμοί επίπλων, από συστήματα με φρένο μέχρι κρυφές συνδέσεις, έχουν σχεδιαστεί ακριβώς για να απορροφούν την καθημερινή καταπόνηση, και η αντικατάσταση ενός φθαρμένου εξαρτήματος κοστίζει ελάχιστα σε σχέση με ένα καινούργιο έπιπλο.
Η μακροζωία των επίπλων, δεν είναι αποκλειστικά θέμα ποιότητας κατασκευής. Είναι κυρίως θέμα καθημερινής μεταχείρισης και μικρών, έγκαιρων παρεμβάσεων. Όποιος μάθει να ακούει τα “παράπονα” των επίπλων του, όπως ένα τρίξιμο, μια πόρτα που στραβώνει, ένα συρτάρι που κολλάει, κερδίζει χρόνια ζωής για τον εξοπλισμό του σπιτιού του και γλιτώνει έξοδα που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply