Έχουμε συνηθίσει να μετράμε τη μέρα μας με βάση το πόσα προλάβαμε. Πόσα email απαντήσαμε, πόσες δουλειές τελειώσαμε, πόσο γρήγορα φτάσαμε από το ένα πράγμα στο επόμενο. Κάπως έτσι, το να κάνουμε κάτι αργά άρχισε να μοιάζει σχεδόν με χάσιμο χρόνου. Στην πραγματικότητα, όμως, η επιβράδυνση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάνουμε λιγότερα. Μπορεί να σημαίνει ότι είμαστε περισσότερο παρόντες σε αυτά που κάνουμε.
Ένας πιο ήρεμος ρυθμός μπορεί να περιορίσει την πνευματική και συναισθηματική εξάντληση, να μας βοηθήσει να διαχειριστούμε καλύτερα το άγχος και, κυρίως, να μας επιτρέψει να ζούμε τις εμπειρίες μας αντί απλώς να περνάμε βιαστικά από μέσα τους.
1. Σταματάμε να λειτουργούμε συνεχώς στον αυτόματο πιλότο
Πολλά από όσα κάνουμε μέσα στην ημέρα δεν αποτελούν πραγματικές αποφάσεις. Είναι κινήσεις που έχουμε επαναλάβει τόσες φορές ώστε συμβαίνουν σχεδόν χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Τρώμε γρήγορα μπροστά σε μια οθόνη, ανοίγουμε το κινητό χωρίς να υπάρχει κάποια ειδοποίηση και γεμίζουμε κάθε κενό λεπτό με κάτι.
Όταν, όμως, ρίχνουμε συνειδητά τον ρυθμό μας, αρχίζουμε να παρατηρούμε τι πραγματικά κάνουμε και γιατί το κάνουμε. Στο φαγητό, για παράδειγμα, η πιο αργή κατανάλωση μας δίνει χρόνο να αντιληφθούμε καλύτερα τα σημάδια κορεσμού. Αντίστοιχα, πριν πιάσουμε μηχανικά το κινητό, μπορούμε να αναρωτηθούμε αν πράγματι το χρειαζόμαστε ή αν απλώς προσπαθούμε να αποφύγουμε για λίγα λεπτά την ανία ή το στρες.
2. Μαθαίνουμε καλύτερα όταν δεν προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα γρήγορα
Υπάρχει μια μικρή ειρωνεία στη μάθηση. Μερικές φορές, για να γίνουμε γρηγορότεροι σε κάτι, πρέπει πρώτα να μάθουμε να το κάνουμε αργά.
Ένας μουσικός που εξασκείται σε χαμηλή ταχύτητα μπορεί να ακούσει καλύτερα κάθε νότα και να εντοπίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα λάθη του. Το ίδιο ισχύει όταν μαθαίνουμε μια γλώσσα, μια καινούργια δεξιότητα ή μια άσκηση. Όταν δεν βιαζόμαστε, έχουμε περισσότερο χώρο να κατανοήσουμε τι κάνουμε, αντί να κυνηγάμε απλώς το αποτέλεσμα. Η ταχύτητα συνήθως έρχεται μετά. Πρώτα χρειάζεται να δημιουργηθεί μια σταθερή βάση.
3. Η επανάληψη δεν είναι πισωγύρισμα
Στην εποχή της συνεχούς ανανέωσης, η επανάληψη μπορεί εύκολα να μας φαίνεται βαρετή. Κι όμως, είναι ένα από τα βασικά στοιχεία της μάθησης. Ο εγκέφαλος χρειάζεται να συναντήσει μια πληροφορία περισσότερες από μία φορές για να τη συγκρατήσει και να τη μεταφέρει στη μακροπρόθεσμη μνήμη.
Αυτό σημαίνει ότι το να επιστρέφουμε σε κάτι που ήδη έχουμε κάνει δεν σημαίνει ότι δεν προχωράμε. Κάθε επανάληψη μάς βοηθά να εδραιώσουμε καλύτερα μια γνώση ή μια δεξιότητα, είτε πρόκειται για μια ξένη γλώσσα είτε για ένα μουσικό όργανο είτε για ένα άθλημα.
4. Τη δεύτερη φορά μπορεί να απολαύσουμε κάτι περισσότερο
Υπάρχει μια παράξενη πίεση γύρω από τις πρώτες φορές. Θέλουμε να τις θυμόμαστε, να τις απολαύσουμε, να μην χάσουμε τίποτα. Ακριβώς αυτή η προσδοκία, όμως, μπορεί να μας κάνει να χάσουμε αρκετές λεπτομέρειες.
Όταν επιστρέφουμε σε μια εμπειρία που ήδη γνωρίζουμε, είμαστε συχνά πιο χαλαροί. Έχουμε περισσότερο χώρο για να παρατηρήσουμε πράγματα που την πρώτη φορά μας ξέφυγαν. Μπορεί να είναι ένα βιβλίο που διαβάζουμε ξανά, μια ταινία που βλέπουμε δεύτερη φορά ή ακόμη και ένα μέρος που επισκεπτόμαστε μετά από χρόνια. Το καινούργιο δεν είναι πάντα πιο δυνατό από το γνώριμο.
5. Μπορούμε να κρατήσουμε λίγο περισσότερο μια όμορφη στιγμή
Ένας καφές το πρωί, ένας περίπατος χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, ένα γεύμα με ανθρώπους που αγαπάμε. Πρόκειται για μικρές στιγμές που συχνά περνούν τόσο γρήγορα ώστε, πριν καλά καλά τις αντιληφθούμε, έχουν τελειώσει.
Η συνειδητή επιβράδυνση μπορεί να μας βοηθήσει να παρατείνουμε την απόλαυσή τους. Αυτή ακριβώς είναι η λογική του «savoring», δηλαδή της ικανότητας να στεκόμαστε για λίγο στις θετικές εμπειρίες και να τους δίνουμε την προσοχή που αξίζουν. Δεν χρειάζεται κάθε όμορφη στιγμή να είναι εντυπωσιακή. Μερικές φορές αρκεί να μη βιαστούμε να περάσουμε αμέσως στην επόμενη.
6. Ακούμε πραγματικά τους ανθρώπους απέναντί μας
Η βιασύνη δεν αφορά μόνο τις υποχρεώσεις μας. Μπαίνει και στις συζητήσεις μας. Πόσες φορές έχουμε ακούσει κάποιον ενώ, ταυτόχρονα, στο μυαλό μας ετοιμάζουμε ήδη την απάντησή μας;
Όταν επιβραδύνουμε, αφήνουμε περισσότερο χώρο στον άλλον να ολοκληρώσει αυτό που θέλει να πει. Κάνουμε ερωτήσεις, προσέχουμε τον τόνο της φωνής του και δεν αντιμετωπίζουμε κάθε μικρή παύση σαν κάτι που πρέπει αμέσως να γεμίσουμε.
Το να ακούμε πραγματικά είναι ίσως μία από τις πιο απλές μορφές ενδιαφέροντος που μπορούμε να δείξουμε σε έναν άνθρωπο.
7. Μια μικρή παύση μπορεί να αλλάξει την αντίδρασή μας
Δεν χρειάζεται κάθε μήνυμα να απαντηθεί αμέσως. Δεν χρειάζεται κάθε ένταση να οδηγήσει κατευθείαν σε αντίδραση. Και σίγουρα δεν χρειάζεται κάθε σημαντική απόφαση να λαμβάνεται μέσα σε λίγα λεπτά.
Μια μικρή παύση μπορεί να λειτουργήσει σαν χώρος ανάμεσα σε αυτό που συνέβη και σε αυτό που θα κάνουμε εμείς μετά. Μπορεί να είναι ένας περίπατος, λίγα λεπτά ησυχίας, ένας σύντομος διαλογισμός ή απλώς η απόφαση να κοιμηθούμε πριν αποφασίσουμε κάτι σημαντικό.
Η επιβράδυνση, τελικά, δεν έχει να κάνει με το να εγκαταλείψουμε τους στόχους μας ή να κινούμαστε μονίμως σε αργή ταχύτητα. Έχει να κάνει με το να μην αφήνουμε τη βιασύνη να αποφασίζει για όλα. Γιατί κάποιες φορές, το να πηγαίνουμε λίγο πιο αργά είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε πού θέλουμε πραγματικά να πάμε.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;