Έχεις κλείσει μια δραστηριότητα που πιστεύεις ότι θα του αρέσει, φτάνετε στην είσοδο και ξαφνικά το παιδί σου σταματά. Πιάνει πιο σφιχτά το χέρι σου και λέει «δεν θέλω». Εσύ σκέφτεσαι τα παιχνίδια, την παρέα και όλα όσα θα μπορούσε να απολαύσει. Εκείνο, όμως, βλέπει έναν χώρο που δεν γνωρίζει και ανθρώπους με τους οποίους δεν νιώθει ακόμη άνετα. Η ίδια εμπειρία μπορεί να προκαλεί σε εσένα ενθουσιασμό και στο παιδί αμηχανία ή φόβο. Πριν λοιπόν προσπαθήσεις να το πείσεις να περάσει την πόρτα, αξίζει να σταθείς λίγο μαζί του.
Άκου τι υπάρχει πίσω από την άρνηση
Δεν σημαίνει κάθε άρνηση ότι το παιδί αντιδρά χωρίς λόγο ή ότι δεν θέλει να προσπαθήσει. Μπορεί να μην ξέρει τι θα συμβεί, να ανησυχεί μήπως χρειαστεί να κάνει κάτι μόνο του ή απλώς να χρειάζεται περισσότερη εξοικείωση. Το αυθόρμητο «μη φοβάσαι» εκφράζει τη δική σου πρόθεση να το καθησυχάσεις, αλλά δεν του δίνει πάντα χώρο να εξηγήσει τι το δυσκολεύει.
Μπορείς να ξεκινήσεις με το «βλέπω ότι σε δυσκολεύει επειδή είναι κάτι άγνωστο» και να περιμένεις την απάντησή του. Δεν χρειάζεται να ακολουθήσει μεγάλη συζήτηση ούτε να βρεις αμέσως την τέλεια λύση. Πρώτα δείξε ότι παίρνεις στα σοβαρά αυτό που νιώθει. Έτσι, η κουβέντα δεν περιστρέφεται γύρω από το αν δικαιούται να φοβάται, αλλά γύρω από το τι θα το βοηθούσε να δοκιμάσει.
Κάντε την αρχή πιο εύκολη
Μερικές φορές ζητάμε από ένα παιδί να περάσει κατευθείαν από τον δισταγμό στη συμμετοχή. Να αφήσει το χέρι μας, να πλησιάσει μια άγνωστη παρέα και να αρχίσει να παίζει σαν να βρίσκεται στο σπίτι του. Για εκείνο, όμως, μπορεί να μεσολαβούν αρκετά μικρότερα βήματα.
Σε ένα πάρτι μπορείτε πρώτα να χαιρετήσετε μαζί το παιδί που γιορτάζει. Σε μια καινούρια δραστηριότητα μπορείτε να γνωρίσετε τον υπεύθυνο και να παρακολουθήσετε για λίγο. Η παρατήρηση δεν είναι χαμένος χρόνος. Του δίνει την ευκαιρία να καταλάβει πώς λειτουργεί ο χώρος και τι κάνουν τα υπόλοιπα παιδιά. Πρότεινε κάτι συγκεκριμένο και μικρό, που μπορεί να δοκιμάσει με τη στήριξή σου, χωρίς να απαιτείς να νιώσει αμέσως άνετα με τα πάντα.
Οι συγκρίσεις δεν βοηθούν το παιδί να τολμήσει
Όταν βλέπεις άλλα παιδιά να συμμετέχουν χωρίς δεύτερη σκέψη, είναι εύκολο να αναρωτηθείς γιατί το δικό σου δυσκολεύεται. Ωστόσο, το ότι κάποιο παιδί προσαρμόζεται γρήγορα δεν ορίζει τον χρόνο που χρειάζονται όλα τα υπόλοιπα. Οι φράσεις «είσαι ντροπαλός» και «πάντα φοβάσαι» επίσης δεν εξηγούν τη συγκεκριμένη δυσκολία. Περιγράφουν το παιδί συνολικά, ενώ εσείς προσπαθείτε να διαχειριστείτε μια συγκεκριμένη στιγμή.
Πιο χρήσιμο είναι να του θυμίσεις μια προηγούμενη εμπειρία που στην αρχή το δυσκόλεψε και αργότερα την απόλαυσε. Χωρίς να τη χρησιμοποιήσεις ως επιχείρημα για να απαιτήσεις το ίδιο αποτέλεσμα σήμερα. Μπορείς επίσης να αναγνωρίσεις την προσπάθειά του, ακόμη κι αν περιορίστηκε στο να πλησιάσει ή να συστηθεί. Η προσπάθεια αξίζει την προσοχή σου, ακόμη κι όταν δεν καταλήγει σε πλήρη συμμετοχή.
Στήριξη σημαίνει παρουσία και ενθάρρυνση
Το να σέβεσαι τον ρυθμό του παιδιού δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπετε κάθε εμπειρία μόλις εμφανιστεί δυσκολία. Μπορείς να μείνεις κοντά του και παράλληλα να το ενθαρρύνεις να κάνει ένα επόμενο, μικρό βήμα. Χρειάζεται ισορροπία ανάμεσα στην πίεση να τα καταφέρει αμέσως και στη δική σου παρόρμηση να απομακρύνεις οτιδήποτε το ζορίζει.
Δεν χρειάζεται να φύγετε από κάθε καινούρια δραστηριότητα με μια μεγάλη επιτυχία. Κάποιες φορές αρκεί που μπήκε στον χώρο, γνώρισε έναν άνθρωπο ή αποφάσισε να ξαναδοκιμάσει. Αυτό που θέλεις να μάθει είναι ότι μπορεί να σου μιλήσει για τον φόβο του και να βρει στήριξη για να προχωρήσει. Και αυτή η σιγουριά χτίζεται μέσα στις μικρές, καθημερινές στιγμές που του δείχνεις ότι το ακούς.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;