Κάθε Σεπτέμβριο οι οικογένειες υπολογίζουν το κόστος της επιστροφής στα θρανία με βάση μια σχετικά προβλέψιμη λίστα. Τετράδια, γραφική ύλη, τσάντα, κασετίνα, παγούρι και όσα ακόμη ζητήσει το σχολείο. Υπάρχει όμως ένα μέρος του σχολικού προϋπολογισμού που δύσκολα υπολογίζεται εκ των προτέρων. Είναι όσα θα χρειαστεί να αγοραστούν ξανά μέχρι τον Ιούνιο επειδή χάθηκαν, ξεχάστηκαν ή δεν βρήκαν ποτέ τον δρόμο της επιστροφής στο σπίτι.
Η διαφορά έχει σημασία σε μια χρονιά κατά την οποία το κόστος της σχολικής προετοιμασίας εξακολουθεί να απασχολεί έντονα τα νοικοκυριά. Έρευνα αγοράς στα τέλη Αυγούστου υπολόγισε ότι τα βασικά σχολικά είδη για ένα παιδί των πρώτων τάξεων του Δημοτικού κοστίζουν περίπου 100 έως 120 ευρώ. Στο ποσό αυτό, μάλιστα, δεν περιλαμβάνονται η σχολική τσάντα, το τσαντάκι φαγητού και το παγούρι.
Δεν είναι τυχαίο ότι το κόστος των σχολικών αγορών βρίσκεται φέτος και στο επίκεντρο των παρεμβάσεων στην αγορά. Στην Εθνική Πρωτοβουλία Μείωσης Τιμών του Υπουργείου Ανάπτυξης εντάχθηκαν 405 σχολικά είδη με μέση μείωση τιμής 12%. Η προσπάθεια, όμως, να συγκρατηθεί ο αρχικός λογαριασμός είναι μόνο η μία πλευρά της εξίσωσης. Η άλλη είναι η διάρκεια ζωής όσων αγοράζονται.
Ένα τετράδιο που τελειώνει αποτελεί αναμενόμενη δαπάνη. Ένα παγούρι που ξεχνιέται στο προαύλιο και δεν επιστρέφει ποτέ αποτελεί κόστος αντικατάστασης. Το ίδιο ισχύει για μια κασετίνα που αλλάζει κατά λάθος τσάντα, ένα δοχείο φαγητού που παραμένει στο σχολείο ή ένα μικρό τσαντάκι που κανείς δεν μπορεί να αναγνωρίσει.
Αυτό είναι το λιγότερο ορατό κομμάτι του back-to-school budget. Και εξηγεί γιατί η χρησιμότητα των προσωποποιημένων σχολικών ειδών δεν περιορίζεται απαραίτητα στην αισθητική. Σε ένα περιβάλλον όπου δεκάδες παιδιά χρησιμοποιούν παρόμοια αντικείμενα, η ύπαρξη ονόματος μετατρέπει ένα κατά τα άλλα ανώνυμο αντικείμενο σε κάτι που μπορεί να αναγνωριστεί και να επιστραφεί.
Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα εμφανές στα αντικείμενα που μετακινούνται συνεχώς μέσα στη σχολική ημέρα. Οι σχολικές τσάντες συνήθως είναι εύκολα αναγνωρίσιμες, αλλά ένα παιδικό παγούρι βγαίνει από την τσάντα πολλές φορές την ημέρα, μεταφέρεται στην αυλή, στο γυμναστήριο ή σε μια δραστηριότητα και μπορεί εύκολα να βρεθεί ανάμεσα σε άλλα παρόμοια αντικείμενα.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι δύο στα τρία σχολεία ανέφεραν πως λιγότερο από το 25% των αντικειμένων που καταλήγουν στα απολεσθέντα φέρουν κάποια σήμανση. Το 88% των σχολείων χαρακτήρισε τη χρήση ονόματος ως την αποτελεσματικότερη παρέμβαση για τον περιορισμό του προβλήματος. Τα στοιχεία προέρχονται από εμπορική έρευνα και επομένως χρειάζονται την ανάλογη επιφύλαξη, αποτυπώνουν όμως μια απλή πρακτική πραγματικότητα: ένα αντικείμενο χωρίς κανένα αναγνωριστικό στοιχείο είναι πολύ δυσκολότερο να επιστρέψει στον ιδιοκτήτη του.
Αυτό αφορά ιδιαίτερα καθημερινά αντικείμενα όπως μια κασετίνα ή ένα δοχείο φαγητού, που περνούν πολλές ώρες εκτός της σχολικής τσάντας. Αντίστοιχα, τα σχολικά τετράδια μπορούν εύκολα να μπερδευτούν όταν βρίσκονται στο ίδιο θρανίο ή στην ίδια αίθουσα με δεκάδες σχεδόν όμοια αντικείμενα.
Ίσως, τελικά, ο πιο χρήσιμος τρόπος να υπολογίζει μια οικογένεια τα σχολικά έξοδα να μην είναι μόνο «πόσο κοστίζει αυτό που αγοράζω σήμερα;», αλλά και «πόσο πιθανό είναι να χρειαστεί να το αγοράσω ξανά;». Πρόκειται για μια μικρή αλλαγή οπτικής, η οποία μεταφέρει τη συζήτηση από τη φθηνότερη αρχική αγορά στη διάρκεια χρήσης και στην αποφυγή περιττών αντικαταστάσεων.
Ένα παιδικό πορτοφόλι ή τσαντάκι, για παράδειγμα, μπορεί να έχει μικρότερη αξία από μια τσάντα, αλλά όταν χαθεί πρέπει και αυτό να αντικατασταθεί. Το ίδιο ισχύει για αντικείμενα όπως οι κασετίνες με ξυλομπογιές, όπου η απώλεια σημαίνει ότι δεν χάνεται μόνο η συσκευασία αλλά και όλο το περιεχόμενό της.
Σε μια περίοδο όπου ακόμη και η σχολική λίστα έχει γίνει αντικείμενο συστηματικής σύγκρισης τιμών, η εξοικονόμηση δεν βρίσκεται πάντα στην έκπτωση του ταμείου. Μερικές φορές βρίσκεται στο να παραμείνει το αντικείμενο στην κατοχή του παιδιού μέχρι πραγματικά να χρειαστεί αντικατάσταση.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply