Έρχεται η στιγμή που ένα παιδί έχει ξεκάθαρη άποψη για τα πάντα. Ποιος θα το ντύσει, ποιος θα το πάρει από το σχολείο, ποιος θα καθίσει δίπλα του στο φαγητό, ποιος θα το παρηγορήσει όταν χτυπήσει. Και κάπου εκεί μπορεί να εμφανιστεί μια έντονη προτίμηση προς τον έναν γονιό, αφήνοντας τον άλλο με την αίσθηση ότι ξαφνικά περισσεύει.
Το πιο δύσκολο είναι ότι η παιδική ειλικρίνεια δεν φημίζεται για τη διπλωματία της. Το «εσένα δεν σε θέλω» μπορεί να ειπωθεί πολύ εύκολα και να ξεχαστεί ακόμη ευκολότερα από το παιδί. Ο γονιός, βέβαια, πιθανότατα θα το θυμάται μέχρι το βράδυ.
Μην ψάχνεις αμέσως τι έκανες λάθος
Η πρώτη σκέψη είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Γιατί δεν με θέλει; Μήπως έχω γίνει πιο αυστηρός; Μήπως δεν περνάμε αρκετό χρόνο μαζί; Μήπως αγαπά περισσότερο τον άλλο γονιό;
Συνήθως, όμως, η προτίμηση δεν έχει τόσο δραματική εξήγηση. Τα παιδιά αλλάζουν, περνούν διαφορετικές αναπτυξιακές φάσεις και διεκδικούν όλο και περισσότερο το δικαίωμα να αποφασίζουν. Η επιλογή γονιού μπορεί να γίνει ακόμη ένας τρόπος για να εκφράσουν αυτή την αυτονομία.
Μπορεί επίσης να υπάρχει μια πολύ απλή εξήγηση. Ίσως με τον μπαμπά έχει συνδέσει το παιχνίδι και με τη μαμά την ώρα του ύπνου. Ίσως του λείπει περισσότερο ο γονιός που βλέπει λιγότερες ώρες μέσα στην ημέρα. Ίσως περνά μια περίοδο αλλαγών και αναζητά με μεγαλύτερη ένταση ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Δεν σημαίνουν όλα κάτι βαθύτερο και σίγουρα δεν χρειάζεται κάθε παιδική συμπεριφορά να μετατρέπεται σε ψυχολογικό γρίφο.
Το παιδί δεν χρειάζεται να διαχειριστεί τη στενοχώρια σου
Όσο κι αν σε πονάει η απόρριψη, υπάρχει ένα πράγμα που καλό είναι να αποφύγεις. Να κάνεις το παιδί να αισθανθεί ότι πρέπει να διορθώσει αυτό που είπε.
Το «καλά, αφού δεν με θέλεις, πήγαινε στον μπαμπά σου» μπορεί να βγει αυθόρμητα, όμως φορτώνει στο παιδί ένα συναίσθημα που δεν του ανήκει. Το ίδιο συμβαίνει όταν αρχίζεις να ρωτάς «εμένα δεν με αγαπάς;» ή προσπαθείς να πάρεις την επιβεβαίωση που εκείνη τη στιγμή χρειάζεσαι. Ο ενήλικας μπορεί να πληγωθεί. Το παιδί, όμως, δεν χρειάζεται να γίνει εκείνο που θα τον παρηγορήσει.
Πιο βοηθητικό είναι να δεχτείς την επιθυμία του χωρίς να σημαίνει ότι κάθε φορά θα γίνεται αυτό που ζητά. «Ξέρω ότι θέλεις τον μπαμπά, αλλά τώρα θα σε βοηθήσω εγώ» είναι μια απλή απάντηση που αναγνωρίζει αυτό που αισθάνεται και ταυτόχρονα διατηρεί τα όρια.
Μην μπεις στο παιχνίδι του «ποιος είναι ο πιο ωραίος γονιός»
Η απόρριψη μπορεί εύκολα να ξυπνήσει έναν μικρό ανταγωνισμό. Ξαφνικά γίνεσαι πιο ελαστικός, λες περισσότερα «ναι», οργανώνεις δραστηριότητες και προσπαθείς να γίνεις ο γονιός με τον οποίο όλα είναι λίγο πιο διασκεδαστικά. Μόνο που η σχέση με το παιδί δεν χρειάζεται καμπάνια επαναπροσέγγισης.
Χρειάζεται παρουσία. Ένα απόγευμα που θα φτιάξετε κάτι μαζί, μια συζήτηση στο αυτοκίνητο, ένα παιχνίδι στο σπίτι, μια αγκαλιά όταν τη ζητήσει. Αυτές οι καθημερινές στιγμές μπορεί να φαίνονται ασήμαντες, αλλά μέσα από αυτές δημιουργείται η οικειότητα. Χωρίς πίεση και κυρίως χωρίς την κρυφή απαίτηση να σου αποδείξει ότι εξακολουθεί να σε αγαπά.
Ο άλλος γονιός δεν χρειάζεται να απολαμβάνει τη νίκη
Υπάρχει και η απέναντι πλευρά. Αν είσαι ο γονιός που αυτή την περίοδο ζητά συνεχώς το παιδί, προσπάθησε να μη μετατρέψεις την προτίμησή του σε προνόμιο.
Μπορείς αντίθετα να αφήσεις χώρο στον άλλο γονιό. Να μην τρέξεις αμέσως επειδή το παιδί φώναξε «θέλω τη μαμά» ενώ βρίσκεται ήδη με τον μπαμπά ή το αντίστροφο. Να του δείξεις στην πράξη ότι και οι δύο γονείς αποτελούν ασφαλή πρόσωπα για εκείνο.
Αυτό έχει σημασία και για κάτι ακόμη. Το παιδί καταλαβαίνει πολύ γρήγορα πότε η προτίμησή του αλλάζει τις ισορροπίες στο σπίτι. Αν κάθε «θέλω τον μπαμπά» σημαίνει ότι ο μπαμπάς εμφανίζεται αμέσως και κάθε «δεν θέλω τη μαμά» ακυρώνει ένα όριο, σύντομα η προτίμηση μπορεί να γίνει εργαλείο διαπραγμάτευσης.
Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα ο αγαπημένος για να είσαι σημαντικός
Ίσως αυτό είναι το σημείο που δυσκολεύει περισσότερο έναν γονιό. Να αποδεχτεί ότι η σχέση με το παιδί του δεν θα έχει κάθε μέρα την ίδια ένταση. Θα υπάρχουν περίοδοι που θα σε αναζητά συνεχώς και άλλες που θα δείχνει περισσότερο στραμμένο στον άλλο γονιό.
Η ασφάλεια μιας σχέσης δεν φαίνεται από το αν το παιδί σε επιλέγει κάθε φορά. Φαίνεται από το αν ξέρει ότι θα σε βρει εκεί όταν σε χρειαστεί.
Αν, βέβαια, η απόρριψη γίνει σταθερή, κρατά για μεγάλο διάστημα ή εμφανίζεται μαζί με φόβο, έντονο άγχος και σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά, τότε δεν χρειάζεται να την προσπεράσεις ως ακόμη μία φάση. Αξίζει να παρατηρήσεις τι έχει αλλάξει και, εφόσον χρειάζεται, να ζητήσεις τη γνώμη ειδικού.
Στις περισσότερες καθημερινές περιπτώσεις, πάντως, δεν χρειάζεται να κερδίσεις ξανά το παιδί σου. Δεν το έχασες. Χρειάζεται απλώς να συνεχίσεις να είσαι γονιός του, ακόμη κι όταν για απόψε αποφάσισε ότι το παραμύθι πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσει κάποιος άλλος.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;