Το παιδί νιώθει αποκλεισμένο από την παρέα: Πώς μπορείς να το στηρίξεις

Last updated:

Μια κουβέντα στο αυτοκίνητο ή στο τραπέζι μπορεί να σου αποκαλύψει ότι κάτι απασχολεί το παιδί: «δεν το έπαιξαν», «οι φίλοι του κανόνισαν κάτι χωρίς εκείνο». Εκείνη τη στιγμή ίσως θελήσεις να μάθεις ακριβώς τι έγινε και να βρεις τρόπο να το αλλάξεις. Όμως, μια γρήγορη παρέμβαση δεν είναι πάντα αυτό που χρειάζεται. Πρώτα χρειάζεται να καταλάβεις αν θέλει τη συμβουλή σου ή απλώς να σε έχει κοντά του όσο σου μιλά.

Αυτό δεν σημαίνει πως αγνοείς όσα σου λέει. Σημαίνει πως δεν βιάζεσαι να βγάλεις ετυμηγορία για τα άλλα παιδιά ή για τη φιλία τους. Μια διαφωνία μπορεί να ξεχαστεί την επόμενη μέρα. Ένας επαναλαμβανόμενος αποκλεισμός, όμως, είναι κάτι που αξίζει να προσέξεις.

Άκου όσα δεν χωρούν στην πρώτη του φράση

Όταν ένα παιδί νιώθει ότι το άφησαν έξω, συχνά δεν ξέρει ακόμη πώς να εξηγήσει όσα αισθάνεται. Αντί να το βομβαρδίσεις με ερωτήσεις, μπορείς να του πεις «Αυτό πρέπει να σε στενοχώρησε πολύ» και να περιμένεις. Το «Θέλεις να μου πεις τι έγινε;» του δίνει την ευκαιρία να συνεχίσει, αν το θέλει. Ακόμη κι αν εσύ θεωρείς το περιστατικό μικρό, απόφυγε το «δεν πειράζει». Εκείνο μπορεί να το βιώνει διαφορετικά.

Αφού το ακούσεις, βοήθησέ το να εξετάσει τι θα μπορούσε να κάνει. «Με ποιο παιδί νιώθεις πιο άνετα;», «Τι θα μπορούσες να πεις αύριο;» ή «Θέλεις να δοκιμάσουμε μαζί μια φράση;» ανοίγουν τη συζήτηση χωρίς να του δίνουν έτοιμες οδηγίες. Μπορείτε να εξασκηθείτε στο πώς θα ζητήσει να συμμετέχει, πώς θα εκφράσει ότι κάτι το ενόχλησε ή πώς θα απομακρυνθεί από μια δυσάρεστη κατάσταση.

Δεν χρειάζεται να γίνει αρεστό σε όλη την τάξη. Χρειάζεται να μάθει ότι μπορεί να πλησιάσει τους άλλους, να δείξει ενδιαφέρον και να καταλάβει αν υπάρχει ανταπόκριση. Μια πιο ήσυχη συνάντηση με ένα παιδί μπορεί να του φανεί ευκολότερη από μια προσπάθεια να ενταχθεί σε ολόκληρη παρέα. Οι κοινές δραστηριότητες και οι μικρές συναντήσεις δημιουργούν ευκαιρίες για γνωριμία, χωρίς να εγγυώνται ότι θα προκύψει αμέσως μια στενή φιλία.

Παρατήρησε την πορεία, όχι μόνο τη συγκεκριμένη μέρα

Ρώτησέ το πώς περνά συνήθως με τα παιδιά και παρατήρησε αν η διάθεσή του για το σχολείο αλλάζει. Η σταθερή απομόνωση, ο φόβος να πάει σχολείο, οι αλλαγές στον ύπνο, τα σωματικά ενοχλήματα ή οι επαναλαμβανόμενες προσβολές χρειάζονται περισσότερη προσοχή. Σε αυτή την περίπτωση, μίλησε με τον εκπαιδευτικό για να καταλάβεις καλύτερα τι συμβαίνει και πώς μπορείτε να το στηρίξετε.

Δεν χρειάζεται να εξαφανίσεις κάθε δυσκολία από τον δρόμο του. Μπορείς να το βοηθήσεις να βρει τα δικά του λόγια και να κάνει τα δικά του βήματα, γνωρίζοντας πως δεν θα αντιμετωπίσει μόνο του ό,τι το πληγώνει. Η στήριξή σου δεν μετριέται από το πόσο γρήγορα λύνεις το πρόβλημα, αλλά από το αν το παιδί αισθάνεται ότι μπορεί να επιστρέψει σε εσένα και να μιλήσει.

 

Show Comments (0)

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *