Βενετία: Τα κατοικίδια θα μπορούν να θάβονται δίπλα στους ανθρώπους τους

Για όσους έχουν ζήσει με ένα κατοικίδιο για χρόνια, η σχέση μαζί του δύσκολα χωρά στη λέξη «ιδιοκτησία». Είναι καθημερινότητα, συντροφιά και τελικά οικογένεια. Αυτή ακριβώς τη σχέση έρχεται να αναγνωρίσει μια νέα απόφαση του δήμου της Βενετίας, που επιτρέπει πλέον την ταφή της τέφρας ζώων συντροφιάς κοντά στους κηδεμόνες τους.

Με το νέο πλαίσιο, κατοικίδια όπως σκύλοι, γάτες, μικρά πτηνά και ψάρια, αλλά και χελώνες, νυφίτσες και ερπετά μικρού μεγέθους, θα μπορούν μετά τον θάνατό τους να βρίσκονται στον ίδιο χώρο ταφής με τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκαν τη ζωή τους.

Πώς θα γίνεται η ταφή

Η διαδικασία προβλέπει συγκεκριμένους κανόνες. Η τέφρα του ζώου θα φυλάσσεται σε ξεχωριστή τεφροδόχο, η οποία θα μπορεί να τοποθετείται πάνω ή δίπλα στο μνήμα του κηδεμόνα. Θα υπάρχει ακόμη η δυνατότητα να τοποθετείται μέσα σε τάφο ή οστεοφυλάκιο, με την προϋπόθεση ότι δεν θα έρχεται σε άμεση επαφή με ανθρώπινα λείψανα.

Παράλληλα, στον τάφο θα επιτρέπεται να υπάρχει φωτογραφία στην οποία ο άνθρωπος απεικονίζεται μαζί με το αγαπημένο του ζώο. Μια λεπτομέρεια με έντονο συναισθηματικό συμβολισμό, αφού αποτυπώνει έναν δεσμό που για πολλούς ανθρώπους αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ζωής τους.

Τα κατοικίδια ως μέλη της οικογένειας

Η Βενετία οδηγήθηκε σε αυτή την αλλαγή αναγνωρίζοντας ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα ζώα συντροφιάς έχει αλλάξει σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Όπως επισημαίνει ο ίδιος ο δήμος, «τα τελευταία χρόνια στην κοινωνία αυξήθηκε η ευαισθησία προς τα κατοικίδια ζώα», τα οποία πλέον «δεν θεωρούνται απλά αγαθά, αλλά σημαντικά μέλη της οικογενειακής ζωής των ανθρώπων, μέρος του συναισθηματικού τους κόσμου».

Η δημοτική αρχή σημειώνει ακόμη ότι αυτή η αλλαγή δεν περιορίζεται στην κοινωνική αντίληψη. Αποτυπώνεται σταδιακά τόσο στην ιταλική όσο και στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, μέσα από τη μεγαλύτερη αναγνώριση της ιδιαίτερης σχέσης ανθρώπων και ζώων, αλλά και της ανάγκης να εξασφαλίζονται κατάλληλες συνθήκες ζωής για τα κατοικίδια.

Και ίσως αυτή η απόφαση να έχει τελικά έναν πολύ απλό πυρήνα. Για έναν άνθρωπο που θεωρούσε το ζώο του οικογένεια όσο ζούσε, ο αποχωρισμός δεν χρειάζεται να είναι απόλυτος μετά τον θάνατο.

Show Comments (0)

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *