Η συνήθεια που μπορεί να απομακρύνει τους ανθρώπους από κοντά σας

Last updated:

Μια όμορφη συζήτηση μπορεί να μας φτιάξει τη διάθεση, να μας φέρει πιο κοντά με κάποιον ή ακόμη και να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Τι συμβαίνει, όμως, όταν ο ένας μιλάει ασταμάτητα και ο άλλος περιορίζεται στον ρόλο του ακροατή; Η επικοινωνία δεν έχει να κάνει μόνο με το πόσα έχουμε να πούμε, αλλά και με το πόσο ενδιαφερόμαστε να ακούσουμε. Κι αυτή η λεπτομέρεια μπορεί να επηρεάσει περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε τις σχέσεις μας.

Σκεφτείτε την τελευταία φορά που συναντήσατε έναν γνωστό ή φίλο και περάσατε αρκετή ώρα συζητώντας. Μάθατε τα νέα του, ακούσατε τι τον προβληματίζει, πώς περνάει στη δουλειά του, τι σχεδιάζει για το μέλλον. Κάποια στιγμή, όμως, συνειδητοποιήσατε ότι δεν σας ρώτησε ούτε μία φορά πώς είστε εσείς. Φύγατε γνωρίζοντας τα πάντα για εκείνον, ενώ εκείνος δεν έμαθε σχεδόν τίποτα για εσάς. Μπορεί να μη δώσατε ιδιαίτερη σημασία εκείνη τη στιγμή. Αν, όμως, αυτό επαναλαμβάνεται, είναι λογικό να αρχίσετε να αναρωτιέστε κατά πόσο ο άλλος ενδιαφέρεται πραγματικά για τη ζωή σας.

Όταν κάθε κουβέντα καταλήγει να αφορά τον ίδιο άνθρωπο

Όλοι έχουμε συναντήσει ανθρώπους που βρίσκουν τρόπο να στρέφουν κάθε συζήτηση στον εαυτό τους. Μπορεί να τους μιλήσετε για μια δύσκολη ημέρα στη δουλειά και, πριν προλάβετε να ολοκληρώσετε, να αρχίσουν να περιγράφουν πόσο πιεστική ήταν η δική τους εβδομάδα.

Φυσικά, δεν είναι κακό να μοιραζόμαστε προσωπικές εμπειρίες. Άλλωστε, πολλές φορές έτσι δείχνουμε στον συνομιλητή μας ότι τον καταλαβαίνουμε. Το πρόβλημα ξεκινά όταν η δική μας ιστορία παίρνει διαρκώς τη θέση της δικής του και τελικά δεν του αφήνουμε περιθώριο να εκφραστεί.

Μια συζήτηση χρειάζεται ισορροπία. Δεν είναι διαγωνισμός για το ποιος έχει ζήσει τα περισσότερα ή ποιος έχει την πιο ενδιαφέρουσα ιστορία. Είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντί μας.

Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν ρωτούν ποτέ για εμάς;

Η πρώτη σκέψη είναι συνήθως ότι δεν ενδιαφέρονται. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο απλά. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν συνηθίσει να εκφράζονται μιλώντας κυρίως για τον εαυτό τους. Άλλοι πιστεύουν ότι, αν θέλουμε να πούμε κάτι, θα το κάνουμε χωρίς να περιμένουμε κάποια ερώτηση. Κάποιοι, πάλι, προσπαθούν τόσο πολύ να φανούν ευχάριστοι ή ενδιαφέροντες, ώστε καταλήγουν να μονοπωλούν την κουβέντα.

Υπάρχει και κάτι ακόμη. Πολλές φορές, την ώρα που κάποιος μας μιλάει, εμείς έχουμε ήδη αρχίσει να ετοιμάζουμε την απάντησή μας. Αντί να συγκεντρωνόμαστε σε όσα ακούμε, αναζητούμε μια παρόμοια προσωπική εμπειρία για να μοιραστούμε.

Αυτή η συμπεριφορά δεν αποδεικνύει απαραίτητα αδιαφορία ή εγωκεντρισμό. Μπορεί απλώς να δείχνει ότι δεν έχουμε μάθει να ακούμε με ουσιαστικό τρόπο. Παρ’ όλα αυτά, όταν κάποιος αισθάνεται ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται να μάθει πώς είναι, μπορεί σταδιακά να απομακρυνθεί συναισθηματικά.

Μια απλή ερώτηση μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά

Δεν χρειάζονται εντυπωσιακές κουβέντες για να δείξουμε ενδιαφέρον. Μερικές φορές, μια μικρή ερώτηση αρκεί για να δώσει στη συζήτηση εντελώς διαφορετική κατεύθυνση.

Αν, για παράδειγμα, μια φίλη μάς εκμυστηρευτεί ότι περνάει μια δύσκολη περίοδο, μπορούμε να τη ρωτήσουμε «Πώς ήταν αυτή η εμπειρία για εσένα;» ή «Θέλεις να μου πεις περισσότερα;». Αν μας περιγράφει κάτι που συνέβη στη δουλειά της, το «Τι συνέβη μετά;» μπορεί να την ενθαρρύνει να συνεχίσει.

Το σημαντικό δεν είναι να κάνουμε πολλές ερωτήσεις, αλλά να έχουν ουσία. Να προκύπτουν φυσικά από όσα ακούμε και να δείχνουν ότι παρακολουθούμε πραγματικά τη συζήτηση.

Βέβαια, χρειάζεται και διακριτικότητα. Δεν αισθάνονται όλοι άνετα να μοιράζονται προσωπικά ζητήματα, ούτε οφείλουν να απαντούν σε οτιδήποτε τους ρωτάμε. Το πραγματικό ενδιαφέρον περιλαμβάνει και τον σεβασμό στα όρια του άλλου.

Το μυστικό βρίσκεται στην αμοιβαιότητα

Μια υγιής επικοινωνία δεν σημαίνει ότι πρέπει να μετράμε πόσες ερωτήσεις έκανε ο καθένας ή πόσα λεπτά μίλησε. Υπάρχουν ημέρες που ένας φίλος μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χώρο, επειδή αντιμετωπίζει κάτι δύσκολο. Κάποια άλλη στιγμή, ίσως είμαστε εμείς εκείνοι που θέλουμε απλώς να μιλήσουμε και να μας ακούσουν.

Αυτό που έχει σημασία είναι η συνολική εικόνα. Να υπάρχει ενδιαφέρον και από τις δύο πλευρές, χωρίς ο ένας να αισθάνεται διαρκώς αόρατος.

Άλλωστε, οι σχέσεις δεν δυναμώνουν μόνο μέσα από τις μεγάλες εξομολογήσεις. Χτίζονται και μέσα από μικρές καθημερινές στιγμές, όταν θυμόμαστε κάτι που μας είχε πει ο άλλος, όταν τον ρωτάμε πώς πήγε ένα σημαντικό ραντεβού ή όταν παρατηρούμε ότι κάτι τον απασχολεί.

Την επόμενη φορά, δοκιμάστε κάτι διαφορετικό

Στην επόμενη συζήτησή σας, παρατηρήστε τον τρόπο που επικοινωνείτε. Όταν ο συνομιλητής σας ολοκληρώνει μια σκέψη, προσπαθείτε αμέσως να μοιραστείτε κάτι δικό σας ή αφιερώνετε λίγο χρόνο για να καταλάβετε καλύτερα όσα σας είπε;

Δοκιμάστε, πριν αλλάξετε θέμα, να κάνετε ακόμη μία ερώτηση. Όχι από υποχρέωση, αλλά από πραγματική περιέργεια για όσα σκέφτεται και αισθάνεται.

Τελικά, δεν μας φέρνουν πιο κοντά μόνο οι άνθρωποι που έχουν ενδιαφέροντα πράγματα να πουν, αλλά και εκείνοι που μας κάνουν να αισθανόμαστε ότι όσα λέμε αξίζουν την προσοχή τους. Και αυτή είναι μια ποιότητα που μπορεί να κάνει ακόμη και την πιο απλή καθημερινή συζήτηση ουσιαστική.

Show Comments (0)

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *