Πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν απαιτητικές προθεσμίες, γεμάτα προγράμματα και δύσκολες ημέρες στο γραφείο, χωρίς να αφήνουν το εργασιακό άγχος να καταλαμβάνει ολόκληρη τη ζωή τους. Δεν ζουν χωρίς προβλήματα και σίγουρα δεν αδιαφορούν για τις υποχρεώσεις τους. Απλώς έχουν μάθει να βλέπουν τη δουλειά από διαφορετική οπτική.

Πριν, λοιπόν, τους χαρακτηρίσεις αναίσθητους ή υπερβολικά χαλαρούς, αξίζει να ξεκαθαρίσουμε κάτι σημαντικό. Η στάση τους δεν οφείλεται απαραίτητα στον χαρακτήρα τους. Έχει περισσότερο να κάνει με τον τρόπο σκέψης που έχουν καλλιεργήσει.

Γνωρίζουν ότι η εργασία παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή τους, αλλά δεν της επιτρέπουν να καταλαμβάνει κάθε σκέψη, κάθε ώρα και κάθε συναίσθημά τους. Προσπαθούν να διατηρούν καθαρά όρια ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική τους καθημερινότητα. Όταν εργάζονται, επικεντρώνονται στη δουλειά. Όταν επιστρέφουν στο σπίτι, στρέφουν την προσοχή τους στη ζωή που υπάρχει έξω από αυτή.

Παράλληλα, δεν αφήνουν μια δύσκολη ημέρα στο γραφείο να καθορίσει τη συνολική διάθεσή τους. Ένα λάθος, μια καθυστέρηση ή μια ένταση με έναν συνεργάτη δεν σημαίνει ότι απέτυχαν ως άνθρωποι. Έχουν καταφέρει να διαχωρίσουν την επαγγελματική απόδοση από την προσωπική τους αξία και έτσι αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες με μεγαλύτερη ψυχραιμία.

6 πράγματα που κάνουν καθημερινά όσοι δεν αγχώνονται ποτέ για τη δουλειά

  1. Δεν μετατρέπουν κάθε πρόβλημα σε κατάσταση συναγερμού

Ένα e-mail που χαρακτηρίζεται «επείγον» μπορεί να προκαλέσει πανικό μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Ωστόσο, οι άνθρωποι που διαχειρίζονται καλύτερα την πίεση δεν αντιδρούν αυτόματα σε κάθε απαίτηση σαν να πρόκειται για κρίση.

Σταματούν για λίγο, εξετάζουν τι έχει πραγματικά προτεραιότητα και αποφασίζουν τι πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα και τι μπορεί να περιμένει. Με αυτόν τον τρόπο δεν περνούν ολόκληρη την ημέρα σε διαρκή ένταση και διατηρούν περισσότερη ενέργεια για όσα πράγματι χρειάζονται την προσοχή τους.

  1. Σέβονται το τέλος της εργάσιμης ημέρας

Τα κινητά τηλέφωνα, τα μηνύματα και τα e-mails έχουν κάνει τα όρια ανάμεσα στη δουλειά και στην προσωπική ζωή πιο ασαφή από ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, όσοι προστατεύουν την ψυχική τους ισορροπία δεν θεωρούν φυσιολογικό να παραμένουν διαθέσιμοι όλο το εικοσιτετράωρο.

Όταν ολοκληρώσουν τη δουλειά τους, αφιερώνουν χρόνο στους ανθρώπους που αγαπούν, στα ενδιαφέροντά τους ή απλώς στην ξεκούρασή τους. Δεν αισθάνονται ενοχές επειδή αποσυνδέονται. Αντίθετα, καταλαβαίνουν ότι χωρίς ουσιαστική ανάπαυση, αργά ή γρήγορα μειώνεται και η επαγγελματική τους απόδοση.

  1. Δεν προσπαθούν να ικανοποιούν τους πάντες

Δεν απαντούν «ναι» σε κάθε καινούργια υποχρέωση και δεν αναλαμβάνουν περισσότερα από όσα μπορούν να διαχειριστούν μόνο και μόνο για να μην απογοητεύσουν έναν συνάδελφο ή έναν προϊστάμενο.

Γνωρίζουν ότι δεν γίνεται να ανταποκριθούν ταυτόχρονα σε όλες τις απαιτήσεις. Γι’ αυτό μιλούν με ειλικρίνεια, εξηγούν τι μπορούν να αναλάβουν και βάζουν όρια όταν χρειάζεται. Η στάση αυτή δεν τους κάνει δύσκολους στη συνεργασία. Τους βοηθά να παραμένουν συνεπείς χωρίς να εξαντλούνται.

  1. Δεν αφήνουν κάθε πλευρά της ζωής τους να εισβάλλει στην άλλη

Κανείς δεν μπορεί να αφήσει εντελώς έξω από το γραφείο ένα σοβαρό προσωπικό πρόβλημα. Ωστόσο, οι άνθρωποι που ελέγχουν καλύτερα το άγχος προσπαθούν να μην επιτρέπουν σε κάθε ένταση της προσωπικής τους ζωής να επηρεάζει ολόκληρη την επαγγελματική τους ημέρα.

Το ίδιο κάνουν και όταν επιστρέφουν στο σπίτι. Δεν αναπαράγουν διαρκώς τις συζητήσεις, τις εντάσεις και τις εκκρεμότητες του γραφείου. Αυτή η συνειδητή εναλλαγή τούς βοηθά να παραμένουν παρόντες σε κάθε ρόλο τους, χωρίς να μεταφέρουν ασταμάτητα το βάρος από τον έναν χώρο στον άλλο.

  1. Ζητούν βοήθεια πριν εξαντληθούν

Πολλοί εργαζόμενοι περιμένουν να φτάσουν στα όριά τους πριν παραδεχτούν ότι ο φόρτος είναι υπερβολικός. Όσοι, όμως, δεν αφήνουν το άγχος να τους καταβάλει αναγνωρίζουν νωρίτερα τα προειδοποιητικά σημάδια.

Όταν καταλαβαίνουν ότι δεν προλαβαίνουν ή ότι οι απαιτήσεις ξεπερνούν τις δυνατότητές τους, ενημερώνουν εγκαίρως τους συναδέλφους ή τους προϊσταμένους τους. Ζητούν υποστήριξη, συζητούν τις προτεραιότητες και αναζητούν πρακτικές λύσεις πριν η κατάσταση ξεφύγει. Για εκείνους, η βοήθεια δεν αποτελεί ένδειξη ανικανότητας αλλά υπεύθυνη επαγγελματική στάση.

  1. Δεν επιτρέπουν στη δουλειά να γίνει ολόκληρη η ταυτότητά τους

Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο της στάσης τους. Δεν μετρούν την προσωπική τους αξία μόνο μέσα από τον επαγγελματικό τίτλο, τον μισθό, την προαγωγή ή την απόδοσή τους.

Βλέπουν τον εαυτό τους και μέσα από τις σχέσεις, τις εμπειρίες, τα ενδιαφέροντα και τα όνειρά τους. Είναι φίλοι, σύντροφοι, γονείς, παιδιά και άνθρωποι με ανάγκες που δεν περιορίζονται στο γραφείο. Έτσι, ακόμη και μια ιδιαίτερα δύσκολη επαγγελματική περίοδος δεν αρκεί για να γκρεμίσει ολόκληρη την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους.

Η δουλειά παραμένει σημαντική. Δεν αποτελεί, όμως, το μοναδικό μέτρο μιας καλής και ουσιαστικής ζωής.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.