Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν ποτέ ο καλλιτέχνης που θα φορούσε απλώς ένα ωραίο κοστούμι, θα έβγαινε στη σκηνή και θα άφηνε τη φωνή του να κάνει όλη τη δουλειά. Η εικόνα του είχε σχεδόν πάντα κάτι να πει. Άλλοτε έντονο, άλλοτε παράξενο, άλλοτε υπερβολικό, αλλά σπάνια αδιάφορο.
Φούστες, animal prints, κοσμήματα, βερνίκι στα νύχια, εκκεντρικά κοστούμια, έντονα χρώματα και κομμάτια που για πολλά χρόνια η ελληνική κοινωνία είχε μάθει να χαρακτηρίζει αυστηρά ως «ανδρικά» ή «γυναικεία». Ο Μαζωνάκης δεν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτούς τους διαχωρισμούς. Πολύ πριν το genderless ντύσιμο γίνει μία συνηθισμένη συζήτηση στη μόδα, εκείνος είχε ήδη αρχίσει να παίζει με τα όρια.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο «λαϊκός άνδρας» που δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο
Αυτό που έκανε την περίπτωσή του ακόμη πιο ενδιαφέρουσα ήταν η αντίθεση. Ο Μαζωνάκης είχε όλα τα στοιχεία του λαϊκού τραγουδιστή. Τη βαριά φωνή, το ιδιαίτερο ύφος, τη σύνδεση με τη νυχτερινή διασκέδαση και μια πολύ έντονη αρσενική παρουσία στη σκηνή.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Και την ίδια στιγμή μπορούσε να εμφανιστεί με φούστα, μανό, κοσμήματα ή ένα outfit που δεν ακολουθούσε κανέναν από τους παραδοσιακούς κανόνες του ανδρικού στιλ. Και δεν προσπάθησε να αλλάξει την προσωπικότητά του για να τα υποστηρίξει. Τα φορούσε ακριβώς με την ίδια αυτοπεποίθηση με την οποία θα φορούσε ένα μαύρο κοστούμι. Αυτή η συνύπαρξη του λαϊκού, του glam, του θεατρικού και κάποιες φορές του camp έγινε τελικά ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία της εικόνας του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η μόδα δεν ήταν απλώς το ρούχο της βραδιάς
Σε αρκετούς καλλιτέχνες το styling μένει στο styling. Είναι το ρούχο που θα φορέσουν επειδή ταιριάζει στο concept ενός videoclip ή επειδή χρειάζονται κάτι εντυπωσιακό για μια εμφάνιση.
Στην περίπτωση του Μαζωνάκη, όμως, υπήρχε μεγαλύτερη συνέχεια. Η κίνηση, τα ρούχα, το styling και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιαζόταν στη σκηνή λειτουργούσαν μαζί. Το MAD, καταγράφοντας τις εμφανίσεις του από τα Video Music Awards μέχρι το MadWalk, σημειώνει ακριβώς αυτή τη σύνδεση της μουσικής με τη μόδα και την ανατρεπτική σκηνική παρουσία του. Από το MadWalk του 2013 και του 2014 μέχρι τις μεταγενέστερες εμφανίσεις του, η πασαρέλα έμοιαζε να γίνεται για εκείνον ακόμη μία σκηνή.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Εδώ βρίσκεται και η διαφορά ανάμεσα στο «φοράω κάτι για να προκαλέσω» και στο «χρησιμοποιώ την εικόνα μου ως μέσο έκφρασης». Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιο ήταν κάθε φορά το προσωπικό κίνητρο πίσω από μία στιλιστική επιλογή. Αυτό που μπορούμε να δούμε, όμως, είναι η συνέπεια. Δεν έκανε μια ανατρεπτική εμφάνιση και στη συνέχεια επέστρεψε σε μια ασφαλή εικόνα. Ο πειραματισμός ακολουθούσε τη διαδρομή του για χρόνια.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Πριν το genderless γίνει λέξη που ακούγαμε παντού
Σήμερα ένας άνδρας celebrity με φούστα, κοσμήματα ή βαμμένα νύχια δύσκολα θα προκαλέσει την έκπληξη που προκαλούσε πριν από δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια. Οι μεγάλοι οίκοι μόδας έχουν θολώσει αρκετά τα όρια των παραδοσιακών ανδρικών και γυναικείων συλλογών και το gender fluid styling έχει περάσει εδώ και καιρό στο mainstream.
Ο Μαζωνάκης έκανε αντίστοιχες επιλογές πολύ νωρίτερα και, κυρίως, τις έκανε μέσα στον χώρο του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, όπου η εικόνα του άνδρα καλλιτέχνη ήταν παραδοσιακά πολύ πιο συγκεκριμένη. Αυτό από μόνο του έδινε διαφορετικό βάρος στις εμφανίσεις του.
Δεν χρειαζόταν να αφήσει στην άκρη τη «μαγκιά» του για να φορέσει κάτι που θεωρούνταν θηλυκό. Έβαζε απλώς και τα δύο μέσα στην ίδια εικόνα. Και κάπως έτσι, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να εξηγεί τι φορά και γιατί, αμφισβητούσε έναν πολύ βασικό κανόνα. Ότι για να θεωρείσαι αρρενωπός πρέπει να ντύνεσαι με έναν συγκεκριμένο τρόπο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το ρούχο γινόταν μέρος του performance
Ίσως γι’ αυτό πολλές εμφανίσεις του δεν θυμόμαστε μόνο για το τραγούδι. Θυμόμαστε το σύνολο. Τον τρόπο που στεκόταν, το look, την έκφραση, την κίνηση και την ενέργεια με την οποία καταλάμβανε τη σκηνή.
Η σχέση του με διοργανώσεις όπως το MadWalk ήταν σχεδόν φυσική συνέχεια αυτής της φιλοσοφίας. Το 2013 και το 2014 εμφανίστηκε σε έναν θεσμό που έφερνε μαζί μόδα και μουσική, ενώ το 2025 συμμετείχε ξανά στο MadWalk, αυτή τη φορά σε εμφάνιση με το Λύκειο των Ελληνίδων.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης, λοιπόν, δεν είχε απλώς «εκκεντρικό στιλ». Αυτό θα ήταν μια αρκετά εύκολη περιγραφή. Το πιο ενδιαφέρον ήταν ότι κατάφερε να φτιάξει μια εικόνα που αναγνώριζες πριν ακόμη ακούσεις τη φωνή του.
Και τελικά αυτό είναι που κάνει το προσωπικό στιλ πραγματικά προσωπικό. Όχι το πόσο ακριβό, περίεργο ή τολμηρό είναι ένα ρούχο, αλλά το αν μπορείς να το φορέσεις με τέτοιο τρόπο ώστε, πάνω σου, να μη μοιάζει με μεταμφίεση. Στον Μαζωνάκη, ακόμη και οι πιο αναπάντεχες επιλογές έμοιαζαν να ανήκουν στον ίδιο κόσμο με τη μουσική, τη σκηνή και την προσωπικότητά του.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply