Κάθε Σεπτέμβρη τα ίδια. Επιστρέφουμε από τις διακοπές, ανοίγουμε ημερολόγια, αγοράζουμε σημειωματάρια, κατεβάζουμε εφαρμογές, οργανώνουμε ντουλάπες και αποφασίζουμε ότι αυτή τη φορά θα τα κάνουμε όλα σωστά. Θα γυμναζόμαστε τέσσερις φορές την εβδομάδα. Θα τρώμε καλύτερα. Θα κοιμόμαστε νωρίς. Θα διαβάζουμε περισσότερα βιβλία. Θα είμαστε παραγωγικές στη δουλειά, διαθέσιμες στους φίλους μας, παρούσες στη σχέση μας και, κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, θα βρίσκουμε χρόνο για self care. Με λίγα λόγια, μέχρι τον Οκτώβριο θα έχουμε γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Μόνο που φέτος δεν θέλω. Και όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι ίσως αυτή να είναι η πιο υγιής απόφαση που μπορώ να πάρω για τη νέα σεζόν.
Ο Σεπτέμβρης έχει γίνει ο δεύτερος Ιανουάριος
Δεν είναι μόνο μια αίσθηση που έχουμε. Ο Σεπτέμβριος λειτουργεί πράγματι για πολλούς σαν δεύτερη Πρωτοχρονιά. Έρευνα που πραγματοποίησε η Censuswide για τη Boots τον Αύγουστο του 2026 σε 2.000 ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ότι το 44% θεωρεί τον Σεπτέμβριο ιδανική περίοδο για να ξαναρχίσει πιο υγιεινές συνήθειες. Για το 40%, μάλιστα, η επιστροφή από το καλοκαίρι φέρνει ένα νέο κύμα κινήτρου. Και έχει λογική. Το καλοκαίρι τελειώνει, τα σχολεία ανοίγουν, επιστρέφουμε στα γραφεία και ξαναμπαίνουμε σε πρόγραμμα. Υπάρχει κάτι στον Σεπτέμβριο που θυμίζει λευκή σελίδα. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην επιθυμία μας να αλλάξουμε κάτι, αλλά ξεκινά όταν αποφασίζουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε τα πάντα.
Πότε ακριβώς έγινε η ζωή μας ένα ατελείωτο project βελτίωσης;
Ανοίγεις τα social media και κάποιος έχει ήδη ξυπνήσει στις 5.30, έχει πιει δύο λίτρα νερό, έχει κάνει pilates, έχει γράψει στο journal του, έχει φτιάξει πρωινό με 35 γραμμάρια πρωτεΐνης και έχει ολοκληρώσει τη μισή δουλειά της ημέρας πριν εσύ καταφέρεις να βρεις το δεύτερο παπούτσι σου. Και κάπως έτσι η κανονική ζωή αρχίζει να μοιάζει ανεπαρκής. Δεν αρκεί να περπατάς. Πρέπει να κάνεις 10.000 βήματα. Δεν αρκεί να ξεκουράζεσαι. Πρέπει να έχεις morning routine. Δεν αρκεί να διαβάζεις επειδή σου αρέσει. Πρέπει να διαβάσεις 30 βιβλία μέσα στη χρονιά. Δεν αρκεί να είσαι καλά. Πρέπει διαρκώς να γίνεσαι καλύτερη. Και εδώ η αυτοβελτίωση αρχίζει να χάνει το νόημά της. Γιατί από εργαλείο που θα μπορούσε να κάνει τη ζωή μας καλύτερη, μετατρέπεται σε έναν ακόμη τρόπο να μας θυμίζει όσα δεν έχουμε καταφέρει.
Η τελειομανία δεν μας κάνει πάντα καλύτερες
Το να θέτεις στόχους δεν είναι κακό. Ούτε η φιλοδοξία είναι πρόβλημα από μόνη της. Υπάρχει όμως μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «θέλω να εξελιχθώ» και στο «δεν είμαι αρκετή έτσι όπως είμαι». Η έρευνα γύρω από την τελειομανία δείχνει ακριβώς αυτή τη λεπτή αλλά σημαντική διαφορά. Μεταανάλυση για τη σχέση τελειομανίας και επαγγελματικής απόδοσης, η οποία δημοσιεύτηκε το 2025 και συγκέντρωσε δεδομένα από 9.560 ανθρώπους, βρήκε ότι η τελειομανία συνδέεται με περισσότερες ώρες εργασίας. Το όφελος στην απόδοση, όμως, δεν ακολουθεί πάντα στον ίδιο βαθμό. Οι ερευνητές τονίζουν την ανάγκη για ρεαλιστικούς στόχους και υγιή όρια ανάμεσα στη δουλειά και την προσωπική ζωή. Με άλλα λόγια, το να πιέζεσαι περισσότερο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι προχωράς περισσότερο. Κάποιες φορές σημαίνει απλώς ότι κουράζεσαι περισσότερο.
Και αν το φετινό reset δεν είχε καμία σχέση με το να κάνουμε περισσότερα;
Ίσως αυτόν τον Σεπτέμβρη να μη χρειάζεται να προσθέσουμε άλλες επτά συνήθειες στη ζωή μας. Ίσως χρειάζεται να αφαιρέσουμε. Να σταματήσουμε να γεμίζουμε κάθε ελεύθερη ώρα. Να σταματήσουμε να θεωρούμε αποτυχία μια εβδομάδα κατά την οποία δεν προλάβαμε γυμναστήριο. Να μη μετατρέπουμε κάθε χόμπι σε στόχο και κάθε ενδιαφέρον σε υποχρέωση. Να αφήσουμε, επιτέλους, μερικά πράγματα να υπάρχουν στη ζωή μας χωρίς KPI. Ακόμα και η ιδέα ότι η καλοσύνη προς τον εαυτό μας θα μας κάνει τεμπέλες δεν στηρίζεται καλά στα επιστημονικά δεδομένα.
Μια μεγάλη επιστημονική ανασκόπηση για την αυτοσυμπόνια επισημαίνει ότι τα δεδομένα δεν επιβεβαιώνουν τον συνηθισμένο φόβο πως, αν σταματήσουμε να είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας, θα χάσουμε το κίνητρό μας. Αντίθετα, η αυτοσυμπόνια συνδέεται με πιο υγιή διαχείριση δύσκολων συναισθημάτων και αποτυχιών.
Ακόμη πιο πρόσφατα, μεταανάλυση που δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο του 2026 εξέτασε τη σχέση της αυτοσυμπόνιας με το στρες και τις συμπεριφορές υγείας στους ενήλικες. Τα ευρήματα τη συνέδεσαν με χαμηλότερα επίπεδα στρες και μεγαλύτερη συμμετοχή σε συμπεριφορές που υποστηρίζουν την υγεία. Άρα όχι, το να φέρεσαι λίγο καλύτερα στον εαυτό σου δεν σημαίνει ότι παραιτείσαι. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι σταματάς να χρησιμοποιείς την αυτοκριτική σαν καύσιμο.
Δεν χρειάζεσαι νέα ζωή, αλλά παραπάνω χώρο μέσα σε αυτή που ήδη έχεις
Το πραγματικό reset μπορεί να είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακό από αυτό που βλέπουμε στο Instagram. Μπορεί να είναι να κοιμηθείς λίγο νωρίτερα. Να μην απαντήσεις σε ένα επαγγελματικό email στις δέκα το βράδυ. Να βγεις μια βόλτα χωρίς να μετρήσεις τα βήματα. Να ξαναρχίσεις κάτι που σου άρεσε χωρίς να αποφασίσεις ότι πρέπει να γίνεις εξαιρετική σε αυτό. Να αφήσεις μία ώρα του Σαββάτου εντελώς άδεια. Ή απλώς να κοιτάξεις τη ζωή σου και αντί να αναρωτηθείς «τι άλλο πρέπει να διορθώσω;», να αναρωτηθείς «τι από όλα αυτά με κουράζει χωρίς λόγο;». Γιατί υπάρχει και αυτή η πιθανότητα. Να μη χρειάζεσαι μια καινούργια εκδοχή του εαυτού σου. Να χρειάζεσαι περισσότερο χώρο για αυτή που ήδη είσαι.
Ο Σεπτέμβρης δεν χρειάζεται να είναι άλλη μία δοκιμασία που πρέπει να περάσεις
Μου αρέσουν οι καινούργιες αρχές. Μου αρέσει αυτή η αίσθηση που έχει ο Σεπτέμβρης, σαν να ανοίγει ξανά η πόλη, το ημερολόγιο και μαζί τους μια μικρή πιθανότητα να αλλάξει κάτι. Απλώς δεν θέλω άλλη μία καινούργια αρχή που ξεκινά από την υπόθεση ότι κάτι πάνω μου δεν είναι αρκετά καλό. Φέτος, λοιπόν, το reset μπορεί να είναι διαφορετικό. Δεν θα φτιάξω την τέλεια πρωινή ρουτίνα. Δεν θα μετατρέψω τον Σεπτέμβριο σε bootcamp προσωπικής εξέλιξης. Δεν θα προσπαθήσω μέσα σε έναν μήνα να γίνω πιο fit, πιο οργανωμένη, πιο παραγωγική, πιο κοινωνική και πιο ήρεμη. Θα κρατήσω όσα πραγματικά μου κάνουν καλό και θα αφήσω λίγο χώρο για τα υπόλοιπα. Γιατί ίσως η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας δεν είναι κάποια γυναίκα που θα συναντήσουμε στο μέλλον όταν επιτέλους καταφέρουμε να τα κάνουμε όλα σωστά. Ίσως είναι αυτή που σταμάτησε να πιστεύει ότι πρέπει διαρκώς να αποδεικνύει πως γίνεται καλύτερη.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply