Η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε έναν γονιό και το παιδί του δεν διαμορφώνεται μόνο από τις μεγάλες στιγμές, αλλά κυρίως από όσα συμβαίνουν στην καθημερινότητα. Ο τρόπος με τον οποίο ένας γονιός ακούει, απαντά, αντιδρά ή ακόμη και απουσιάζει, επηρεάζει βαθιά την εικόνα που σχηματίζει το παιδί για τον εαυτό του. Η επιστήμη της ψυχολογίας έχει δείξει επανειλημμένα ότι μέσα από αυτές τις μικρές, επαναλαμβανόμενες εμπειρίες χτίζονται η αυτοεκτίμηση, η αίσθηση ασφάλειας και η ποιότητα των σχέσεων που θα δημιουργήσει αργότερα στη ζωή του.
Οι περισσότεροι γονείς δεν έχουν σκοπό να πληγώσουν τα παιδιά τους. Ωστόσο, η πίεση της καθημερινότητας, η κούραση ή οι συνήθειες που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά μπορούν να οδηγήσουν σε συμπεριφορές που περνούν απαρατήρητες, αλλά αφήνουν έντονο συναισθηματικό αποτύπωμα.
Κανείς δεν χρειάζεται να είναι ο τέλειος γονιός. Η ουσία βρίσκεται στο να υπάρχει διάθεση για αυτοπαρατήρηση και αλλαγή, όταν χρειάζεται. Άλλωστε, ακόμη και μικρές διορθώσεις στην καθημερινή επικοινωνία μπορούν να κάνουν ένα παιδί να νιώσει ότι το βλέπουν, το ακούν και το αποδέχονται πραγματικά.
Οι συμπεριφορές που αξίζει να επανεξετάσουν οι γονείς
- Υποβαθμίζουν όσα απασχολούν το παιδί
Φράσεις όπως «δεν είναι τίποτα» ή «θα σου περάσει» μπορεί να λέγονται με σκοπό να το καθησυχάσουν, όμως συχνά το κάνουν να αισθάνεται ότι τα συναισθήματά του δεν έχουν αξία. - Αντιδρούν με φωνές στα λάθη
Τα λάθη αποτελούν μέρος της μάθησης. Όταν κάθε αποτυχία συνοδεύεται από έντονες φωνές ή θυμό, το παιδί μπορεί να αρχίσει να φοβάται περισσότερο την αποδοκιμασία παρά να μαθαίνει από την εμπειρία. - Η οθόνη έχει πάντα προτεραιότητα
Όταν το κινητό ή ο υπολογιστής αποσπούν συνεχώς την προσοχή του γονιού, το παιδί μπορεί να εισπράξει το μήνυμα ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα, ακόμη κι αν αυτό δεν ισχύει. - Η δουλειά δεν αφήνει χώρο για ποιοτικό χρόνο
Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις είναι δεδομένες, όμως όταν απορροφούν σχεδόν όλη την ενέργεια και τον χρόνο ενός γονιού, το παιδί συχνά βιώνει την απουσία του πιο έντονα από όσο δείχνει. - Δεν παραδέχονται ποτέ το λάθος τους
Το να ζητήσει ένας γονιός συγγνώμη δεν μειώνει το κύρος του. Αντίθετα, διδάσκει στο παιδί ότι όλοι κάνουν λάθη και ότι η ανάληψη ευθύνης είναι ένδειξη ωριμότητας. - Περιορίζονται στις τυπικές ερωτήσεις
Το «πώς πήγε το σχολείο;» από μόνο του δεν αρκεί. Τα παιδιά έχουν ανάγκη από ουσιαστικές συζητήσεις που δείχνουν πραγματικό ενδιαφέρον για τις σκέψεις, τις αγωνίες και τα συναισθήματά τους. - Αποθαρρύνουν τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους
Όταν οι στόχοι ενός παιδιού αντιμετωπίζονται με ειρωνεία ή απαξίωση, είναι πιθανό να αρχίσει να αμφισβητεί τις δυνατότητές του και να εγκαταλείπει εύκολα όσα το ενθουσιάζουν. - Ο θυμός κυριαρχεί στην καθημερινότητα
Ένα σπίτι όπου επικρατεί συνεχής ένταση δυσκολεύει το παιδί να αισθανθεί ασφαλές. Η διαρκής νευρικότητα μπορεί να το οδηγήσει στο να ζει σε κατάσταση εγρήγορσης. - Θεωρούν τις επιτυχίες δεδομένες
Η αναγνώριση της προσπάθειας είναι εξίσου σημαντική με την αναγνώριση του αποτελέσματος. Όταν το παιδί δεν ακούει ποτέ έναν καλό λόγο, μπορεί να πιστέψει ότι όσα καταφέρνει δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. - Αποφεύγουν τις δύσκολες συζητήσεις
Οι δύσκολες κουβέντες δεν είναι πάντα ευχάριστες, όμως βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο και να αναπτύξουν εμπιστοσύνη απέναντι στους γονείς τους. Η σιωπή, αντίθετα, συχνά δημιουργεί περισσότερες απορίες και ανασφάλεια από όσες λύνει.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply