Ο πρώτος χρόνος μιας σχέσης περιγράφεται συχνά σαν μια ατελείωτη παρέλαση από πυροτεχνήματα και ρομαντικά δείπνα όμως στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ πιο ουσιαστικό και ενίοτε λιγότερο λαμπερό. Δεν αποτελεί απλώς την εισαγωγή για όσα θα ακολουθήσουν αργότερα αλλά είναι ένα απαιτητικό εργαστήριο όπου οι αντοχές και τα προσωπικά μας όρια μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Σε αυτούς τους πρώτους δώδεκα μήνες το φως είναι διάχυτο και αποκαλυπτικό δείχνοντας με ακρίβεια τι κουβαλάμε εμείς και τι ο άνθρωπος που έχουμε απέναντί μας. Αν επιλέξουμε να περιμένουμε πότε θα ηρεμήσουν τα πράγματα για να δούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης μάλλον χάνουμε το τρένο της ουσίας. Η αρχή μιας σύνδεσης δεν στρώνει τον δρόμο αλλά ξεγυμνώνει την αλήθεια και όσο πιο καθαρά την αντικρίσουμε τόσο λιγότερες αυταπάτες θα χρειαστεί να διαχειριστούμε στο μέλλον. Η ποιότητα αυτού του διαστήματος δεν κρίνεται από τις μεγάλες χειρονομίες αλλά από τις μικρές καθημερινές επαναλήψεις και τον τρόπο που επικοινωνούμε όταν οι απόψεις μας συγκρούονται.
Από τη θεωρία στην πράξη
Είναι εύκολο να παρασυρθούμε από τη χημεία και τη σπίθα των πρώτων ημερών αλλά η πραγματική δοκιμασία βρίσκεται στην εμπειρία. Οι σχέσεις που έχουν γερά θεμέλια χτίζονται μέσα από κοινές δράσεις που μας βγάζουν από την ανάλυση των συναισθημάτων μας και μας τοποθετούν μέσα στην πραγματικότητα της συνύπαρξης. Όταν μοιραζόμαστε στιγμές και δρούμε από κοινού έχουμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε τον άλλον σε συνθήκες απρόοπτες ή πιεστικές και όχι μόνο να ακούμε την ωραία αφήγηση που έχει πλάσει για τον εαυτό του. Οι ατελείωτοι καφέδες και οι αναλύσεις επί αναλύσεων κρατούν τη σχέση σε ένα θεωρητικό επίπεδο ενώ οι κοινές εμπειρίες της δίνουν σώμα και μνήμη προστατεύοντάς μας από την παγίδα της εξιδανίκευσης.
Η ελευθερία ως συνδετικός κρίκος
Ένα από τα πιο ζόρικα μαθήματα που καλούμαστε να πάρουμε είναι ότι ο σύντροφός μας δεν αποτελεί προέκταση του εαυτού μας. Η επιθυμία να γίνουμε το κέντρο του κόσμου του άλλου συνήθως καταλήγει να πνίγει τη σχέση και να δημιουργεί μια ανυπόφορη πίεση. Ο προσωπικός χώρος δεν είναι απειλή για την εγγύτητα αλλά το οξυγόνο που την κρατά ζωντανή. Επιτρέποντας στον άλλον να εξελίσσεται αυτόνομα και να διατηρεί τη ζωή που είχε πριν από εμάς του δίνουμε την ευκαιρία να επιστρέφει στη σχέση γεμάτος νέες εικόνες και φρέσκια ενέργεια. Ο πρώτος χρόνος είναι ο καθρέφτης που δείχνει αν μπορούμε να αγαπάμε χωρίς την ανάγκη του ελέγχου και αν έχουμε την ωριμότητα να αφήνουμε τον άλλον να ζει ελεύθερα χωρίς τον φόβο της εγκατάλειψης.
Αναζητώντας λύσεις και όχι ενόχους
Οι τριβές και οι παρεξηγήσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι κάθε νέας αρχής και το ζητούμενο δεν είναι η αποφυγή τους αλλά η διαχείρισή τους. Αν αναλωνόμαστε στο να αποδείξουμε ποιος έχει δίκιο χάνουμε το παιχνίδι της σύνδεσης πριν καν ξεκινήσει. Οι υγιείς σχέσεις δεν εστιάζουν στην απόδοση ευθυνών αλλά στην εύρεση τρόπων που λειτουργούν και για τους δύο. Μέσα από τις συγκρούσεις μαθαίνουμε τα ευαίσθητα σημεία του συντρόφου μας αλλά και τις δικές μας άμυνες ή σκληρότητες. Αυτό το πρώτο crash test επικοινωνίας δείχνει αν μπορούμε να προσαρμοζόμαστε στις ανάγκες του κοινού μας βίου χωρίς να προδίδουμε την προσωπική μας ταυτότητα.
Ο πρώτος χρόνος τελικά μας καλεί να δούμε αν μπορούμε να προχωρήσουμε μαζί αποδεχόμενοι τόσο τα όνειρα όσο και τις ανασφάλειες που προκύπτουν. Δεν πρόκειται για μια διαδικασία θυσίας αλλά για μια κοινή πορεία όπου το ναι στην αλλαγή είναι απαραίτητο. Αν φτάνοντας στο τέλος αυτής της περιόδου νιώθουμε πως έχουμε εξελιχθεί και πως μάθαμε κάτι παραπάνω για εμάς τους ίδιους τότε η βάση είναι σωστή. Μια σχέση δεν έρχεται για να μας συμπληρώσει σαν κομμάτι που λείπει αλλά για να μας βοηθήσει να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή μας αρκεί να έχουμε το θάρρος να κοιτάμε την πραγματικότητα χωρίς φίλτρα.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;