Κάπου ανάμεσα στην άνοιξη που επιμένει και στο καλοκαίρι που ετοιμάζεται να μπει δυναμικά στη ζωή σου, έρχεται η Ανάληψη του Ιησού Χριστού. Μια γιορτή που δεν φωνάζει, δεν έχει τη λάμψη του Πάσχα, αλλά κρύβει μέσα της κάτι πιο ήσυχο και, ίσως, πιο ουσιαστικό. Είναι από εκείνες τις ημέρες που αν δεν σταθείς λίγο να τη δεις, θα την προσπεράσεις. Κι όμως, πίσω της υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος από έθιμα, συνήθειες και μικρές, σχεδόν μυστικές, παραδόσεις.
Η μέρα που «ανοίγει» η θάλασσα
Αν υπάρχει ένα έθιμο που επιβιώνει ακόμη χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, είναι το πρώτο μπάνιο. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας λέγεται πως την Ανάληψη «αγιάζεται» η θάλασσα. Δεν χρειάζεται να το πιστεύεις κυριολεκτικά για να το νιώσεις. Υπάρχει κάτι σχεδόν τελετουργικό στο να βουτάς για πρώτη φορά, ακόμα κι αν το νερό σε αιφνιδιάζει. Είναι η στιγμή που λες στον εαυτό σου ότι ο χειμώνας τελείωσε οριστικά. Ότι από εδώ και πέρα, όλα θα έχουν λίγο περισσότερο φως.
Λουλούδια που δεν είναι απλώς διακοσμητικά
Τα μαγιάτικα στεφάνια μπορεί να τα έχεις ήδη φτιάξει, αλλά σε κάποια μέρη η Ανάληψη είναι η στιγμή που τα ανανεώνεις ή τα αλλάζεις. Όχι από αισθητική ανάγκη, αλλά γιατί παλιά θεωρούσαν ότι προστατεύουν το σπίτι. Δεν είναι δύσκολο να δεις πίσω από αυτό την ανάγκη του ανθρώπου να κρατήσει κάτι όμορφο και ζωντανό στην είσοδό του. Ένα μικρό «φίλτρο» ανάμεσα στο μέσα και το έξω.
Η φύση στο αποκορύφωμά της
Η Ανάληψη ήταν για πολλούς η ιδανική μέρα για να μαζέψουν βότανα. Πίστευαν ότι εκείνη τη στιγμή της χρονιάς τα φυτά έχουν τη μεγαλύτερη δύναμη. Ίσως ακούγεται υπερβολικό, αλλά αν το δεις αλλιώς, έχει μια λογική. Η φύση βρίσκεται στο peak της. Ό,τι παίρνεις από αυτήν τότε, κουβαλά τη μέγιστη ενέργειά της. Και κάπως έτσι, ένα απλό κλωνάρι ρίγανης ή θυμαριού αποκτά άλλη σημασία.
Μικρές πράξεις με μεγάλο συμβολισμό
Σε διάφορα χωριά της Ελλάδας, η ημέρα συνοδευόταν από απλές κινήσεις. Έφτιαχναν ψωμιά, τα μοίραζαν, εύχονταν ο ένας στον άλλον «για το καλό». Δεν υπήρχε κάτι φανταχτερό. Κι όμως, μέσα σε αυτή την απλότητα υπάρχει κάτι που σήμερα μοιάζει να λείπει. Η ανάγκη να μοιραστείς, χωρίς λόγο και χωρίς αντάλλαγμα.
Η Ανάληψη του Ιησού Χριστού είναι από τις γιορτές που σε καλούν διακριτικά να παρατηρήσεις και να δεις τη μετάβαση. Από την άνοιξη στο καλοκαίρι, από την εσωστρέφεια στην εξωστρέφεια, από το «θα δούμε» στο «πάμε». Και ίσως, χωρίς να το καταλάβεις, να κάνεις κι εσύ τη δική σου μικρή ανάληψη. Όχι προς τον ουρανό, αλλά προς μια καθημερινότητα λίγο πιο φωτεινή, λίγο πιο ανοιχτή, λίγο πιο ζωντανή.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply