Το 2010 ένας Βρετανός που ζούσε στην Καλιφόρνια έχασε τον αφρικανικό γκρι παπαγάλο του τον Νάιτζελ. Δεν μιλάμε για έναν τυχαίο παπαγάλο γιατί το πουλί είχε υιοθετήσει με ζήλο την έντονη βρετανική προφορά του αφεντικού του. Τα χρόνια περνούσαν ο Νάιτζελ άφαντος και ο ιδιοκτήτης του είχε σχεδόν αποδεχτεί ότι αυτή η ιστορία είχε τελειώσει.
Τέσσερα χρόνια αργότερα εμφανίζεται ένας παπαγάλος στο Τόρανς μέσα από μια αλυσίδα συμπτώσεων που μόνο ταινία θα μπορούσε να θυμίζει. Οι άνθρωποι που τον βρήκαν προσπάθησαν να κάνουν το σωστό και να εντοπίσουν τον ιδιοκτήτη του. Εκεί ξεκινά το μπέρδεμα γιατί το μικροτσίπ δεν οδηγεί εκεί που περιμένεις και τα ίχνη μοιάζουν να χάνονται στο παρελθόν. Μέχρι που ένα παλιό κατάστημα κατοικιδίων κρατούσε ακόμα έντυπα αρχεία με τον αριθμό από το δαχτυλίδι στο πόδι του παπαγάλου.
Έτσι φτάνουμε ξανά στον αρχικό ιδιοκτήτη. Όταν του χτυπούν την πόρτα και τον ρωτούν αν έχει χάσει παπαγάλο απαντά αρνητικά γιατί το μυαλό του πάει στο κοντινό παρελθόν. Όταν όμως συνειδητοποιεί για ποιον μιλάνε όλα κουμπώνουν αμέσως. Ο Νάιτζελ είναι μπροστά του. Μόνο που κάτι δεν του κολλάει.
Ο παπαγάλος δεν μιλά πια αγγλικά με βρετανική προφορά. Μιλά ισπανικά. Γιατί τα τελευταία χρόνια ζούσε με μια οικογένεια ισπανόφωνη και είχε ενταχθεί πλήρως στο νέο του περιβάλλον. Είχε μάλιστα και νέο όνομα εμπνευσμένο από ρούμι γιατί κάπως έτσι γίνονται αυτά τα πράγματα στα σπίτια που αγαπούν τα ζώα.
Και κάπου εδώ έρχεται η πιο ανθρώπινη στιγμή της ιστορίας. Ο πρώην ιδιοκτήτης βλέπει τον παπαγάλο του να έχει μια νέα ζωή δεσμούς και καθημερινότητα αλλού. Και παίρνει μια απόφαση που δεν είναι εύκολη αλλά είναι σωστή. Τον αφήνει εκεί. Εκεί που έζησε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Εκεί που νιώθει πλεόν σπίτι του.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;