Περιμένουμε μήνες ολόκληρους εκείνη την ευλογημένη στιγμή που θα κλείσουμε τον υπολογιστή και θα βρεθούμε με μια βαλίτσα στο χέρι. Ονειρευόμαστε γαλάζια νερά και απόλυτη ηρεμία όμως συχνά η πραγματικότητα μας προσγειώνει απότομα με έναν ανούσιο καβγά για το πού θα φάμε ή γιατί αργήσαμε να ξεκινήσουμε για την παραλία. Είναι παράξενο αν το καλοσκεφτεί κανείς καθώς οι διακοπές θεωρούνται η αποθέωση της χαλάρωσης αλλά τελικά αποδεικνύονται μια δοκιμασία για τα νεύρα και τις σχέσεις μας.
Οι προσδοκίες που γίνονται βαρίδια
Το μεγαλύτερο πρόβλημα ξεκινά από την τεράστια πίεση που ασκούμε στον εαυτό μας και στους γύρω μας να περάσουμε τέλεια. Φορτώνουμε τις λίγες μέρες της άδειας με προσδοκίες που θα ζήλευε και σκηνοθέτης του Χόλιγουντ και όταν κάτι πάει στραβά νιώθουμε πως καταστρέφεται ο κόσμος. Η απότομη μετάβαση από το εξαντλητικό πρόγραμμα του γραφείου στην απόλυτη απραξία δημιουργεί ένα κενό που συχνά γεμίζει με εκνευρισμό. Το σώμα μας προσπαθεί να αποβάλει την ένταση όλης της χρονιάς και δυστυχώς ο σύντροφος ή η φίλη μας είναι ο πιο εύκολος στόχος για να ξεσπάσουμε.
Η παγίδα του συνέχεια μαζί
Στην καθημερινότητα έχουμε τις δουλειές μας και τους δικούς μας χώρους ενώ στις διακοπές βρισκόμαστε ξαφνικά είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο μαζί με τους άλλους. Η έλλειψη προσωπικού χρόνου και η ανάγκη για κοινές αποφάσεις σε κάθε μικρή λεπτομέρεια φέρνουν στην επιφάνεια διαφωνίες που στην πόλη απλώς προσπερνάμε. Αν προσθέσουμε τη ζέστη και την κούραση από τις μετακινήσεις τότε το εκρηκτικό μείγμα είναι έτοιμο. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι ο καθένας έχει τον δικό του ρυθμό και η ανάγκη για λίγη απομόνωση ακόμα και δίπλα στο κύμα δεν είναι έγκλημα αλλά σωτηρία.
Η τέχνη της υποχώρησης
Για να σωθεί το καλοκαίρι χρειάζεται μια δόση ρεαλισμού και αρκετή ψυχραιμία. Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα ούτε να κάνουμε τα πάντα μαζί. Αν αφήσουμε στην άκρη την ανάγκη για έλεγχο και αποδεχτούμε ότι κάποιες στιγμές θα είναι λιγότερο ειδυλλιακές τότε η ένταση υποχωρεί από μόνη της. Οι διακοπές είναι για να γεμίζουμε μπαταρίες και όχι για να λύνουμε όλα τα υπαρξιακά μας ζητήματα κάτω από τον ήλιο. Με λίγη καλή διάθεση και λιγότερο πείσμα οι αναμνήσεις μας θα έχουν το χρώμα του ηλιοβασιλέματος και όχι της γκρίνιας.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply