Κάθε φορά που βρισκόμαστε στην παιδική χαρά και το μικρό μας αποφασίζει να κάνει skip τα χαμηλά σκαλοπάτια για να σκαρφαλώσει κατευθείαν στην πιο ψηλή τσουλήθρα, η καρδιά μας πηγαίνει στην κούλουρη. Το πρώτο αυτόματο ένστικτο είναι να τρέξουμε πίσω του, να απλώσουμε τα χέρια σαν δίχτυ ασφαλείας και να φωνάξουμε το κλασικό, ελληνικό πρόσεχε. Είναι απόλυτα φυσιολογικό, αφού η γονεϊκή αγάπη μεταφράζεται σε προστασία. Όμως η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά δεν ανακαλύπτουν τον κόσμο μέσα σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, αλλά μέσα από τις μικρές τους καθημερινές εξερευνήσεις. Το ελεγχόμενο ρίσκο είναι το κρυφό συστατικό για να μεγαλώσουν με σιγουριά και να μάθουν να πατούν γερά στα πόδια τους.
Η αυτοπεποίθηση θέλει πράξεις
Υπάρχει η εντύπωση ότι για να νιώσει ένα παιδί σιγουριά, πρέπει απλώς να του λέμε συνεχώς μπράβο. Η πραγματική αυτοπεποίθηση όμως χτίζεται όταν καταφέρνει κάτι που πριν του φαινόταν βουνό, όπως το να κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες ή να μπει μόνο του σε μια νέα παρέα. Όταν παρεμβαίνουμε συνεχώς για να προλάβουμε κάθε δυσκολία, άθελά μας του περνάμε το μήνυμα ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνο του. Τα λάθη και οι μικρές αποτυχίες είναι απαραίτητα μαθήματα για να καταλάβει ότι η ζωή έχει αναποδιές, αλλά και ότι έχει τη δύναμη να ξανασηκωθεί.
Η ανάγκη για περιπέτεια
Αν παρατηρήσουμε τα παιδιά όταν παίζουν ελεύθερα, θα δούμε ότι αναζητούν πάντα μια μικρή πρόκληση, αφού θέλουν να τρέξουν πιο γρήγορα και να δοκιμάσουν τα όριά τους. Αυτή η συμπεριφορά δεν κρύβει ανυπακοή, αλλά μια βαθιά βιολογική ανάγκη για ανάπτυξη. Με αυτόν τον τρόπο εκπαιδεύουν το σώμα και το μυαλό τους να υπολογίζουν τις αποστάσεις και να παίρνουν αποφάσεις. Αν τους στερήσουμε αυτή την ελευθερία, η ενέργειά τους συχνά μετατρέπεται σε εκνευρισμό ή βαρεμάρα μέσα στο σπίτι.
Διαχειρίζοντας το δικό μας άγχος
Συχνά ο φόβος που νιώθουμε δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά πηγάζει από το δικό μας άγχος για την ασφάλειά τους. Όταν ένα παιδί ακούει συνεχώς απαγορεύσεις, αρχίζει να πιστεύει ότι ο κόσμος είναι ένα επικίνδυνο μέρος και ότι το ίδιο είναι ανίκανο να προστατευτεί. Το ζητούμενο δεν είναι να γίνουμε αδιάφοροι, αλλά να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τον αληθινό κίνδυνο από τη φυσιολογική ανάγκη του παιδιού να πειραματιστεί.
Τα πιο πολύτιμα εφόδια δεν έρχονται μέσα από θεωρητικές οδηγίες, αλλά μέσα από τις δικές τους εμπειρίες. Επιτρέποντας στα παιδιά να ρισκάρουν με μέτρο, τους προσφέρουμε την ευκαιρία να γίνουν ανθεκτικά και να αποκτήσουν κρίση. Μεγαλώνοντας δεν χρειάζονται έναν κόσμο χωρίς εμπόδια, αλλά την πεποίθηση ότι έχουν τα κατάλληλα εργαλεία για να τα ξεπεράσουν.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply