Όταν ένας άνθρωπος μάς μιλά για κάτι που δεν κατάφερε, συχνά σπεύδουμε να του διηγηθούμε μια δική μας παρόμοια εμπειρία. Αντίθετα, όταν μας ανακοινώνει μια δύσκολη στιγμή και εμείς έχουμε να μοιραστούμε μια επιτυχία, μπορεί να το αποφύγουμε ή να το καθυστερήσουμε. Μια νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Organizational Behavior and Human Decision Processes, εξετάζει γιατί συμβαίνει αυτή η διαφορά.

Οι αποτυχίες φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά

Η ερευνητική ομάδα πραγματοποίησε εννέα μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 8.229 άνθρωποι. Στόχος ήταν να διαπιστωθεί αν και πώς επηρεάζει τη δική μας συμπεριφορά το γεγονός ότι γνωρίζουμε πρώτα την εμπειρία του ανθρώπου με τον οποίο συνομιλούμε.

Σε ένα από τα πειράματα, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να φανταστούν ότι είχαν λάβει θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα σε ένα τεστ βιολογικής ηλικίας. Στη συνέχεια ενημερώνονταν για το αν ένας συνάδελφός τους είχε βιώσει αντίστοιχη επιτυχία ή αποτυχία.

Οι συμμετέχοντες είχαν την τάση να «ταιριάζουν» την εμπειρία τους με εκείνη του άλλου. Ωστόσο, αυτό συνέβαινε πολύ συχνότερα όταν επρόκειτο για αποτυχίες. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι ήταν πιο πρόθυμοι να μιλήσουν για μια δική τους απογοήτευση, όταν ο συνομιλητής τους είχε περάσει κάτι παρόμοιο.

Η ανάγκη να δείξουμε κατανόηση

Σύμφωνα με τα ευρήματα, η αποκάλυψη μιας παρόμοιας αποτυχίας δεν γίνεται απαραίτητα για λόγους σύγκρισης. Πιο συχνά λειτουργεί ως ένας τρόπος να προσφέρουμε στον άλλο κατανόηση και να του δείξουμε ότι δεν είναι μόνος σε αυτό που ζει.

Η τάση αυτή ήταν ακόμη πιο έντονη όταν οι συμμετέχοντες ένιωθαν μεγαλύτερη συμπάθεια για το άτομο που είχαν απέναντί τους. Όπως εξηγούσαν, μοιράζονταν τη δική τους αποτυχία κυρίως επειδή ήθελαν να κάνουν τον συνομιλητή τους να αισθανθεί καλύτερα.

Γιατί κρύβουμε μερικές φορές τις επιτυχίες μας

Η εικόνα άλλαζε όταν ο ένας άνθρωπος είχε αποτύχει και ο άλλος είχε μια επιτυχία να αναφέρει. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι συμμετέχοντες συχνά απέφευγαν να μιλήσουν αμέσως για τα καλά νέα τους. Κάποιοι περίμεναν, άλλοι ξεκινούσαν με λόγια συμπαράστασης, ενώ ορισμένοι παρουσίαζαν την επιτυχία τους πιο διακριτικά ή την απέκρυπταν εντελώς.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χαιρόμαστε για όσα καταφέρνουμε. Δείχνει, όμως, ότι αντιλαμβανόμαστε πως η δική μας χαρά μπορεί να κάνει τον άλλο να νιώσει ακόμη πιο άσχημα, ειδικά όταν εκείνος βρίσκεται ήδη σε μια ευάλωτη συναισθηματική κατάσταση.

Η ενσυναίσθηση επηρεάζει όσα επιλέγουμε να πούμε

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα της μελέτης είναι ότι δεν καθορίζει πάντα τη συμπεριφορά μας η ανάγκη να δείξουμε μια καλύτερη εικόνα για τον εαυτό μας. Συχνά σκεφτόμαστε πρώτα πώς θα νιώσει ο άνθρωπος που βρίσκεται απέναντί μας και προσαρμόζουμε ανάλογα όσα επιλέγουμε να μοιραστούμε.

Το ίδιο μοτίβο εμφανίστηκε και σε πραγματικές διαδικτυακές συνομιλίες. Όταν και οι δύο άνθρωποι είχαν βιώσει μια αποτυχία, το 96% μοιράστηκε τη δική του εμπειρία. Όταν και οι δύο είχαν σημειώσει επιτυχία, το αντίστοιχο ποσοστό έφτασε στο 73%.

Η αποτυχία, επομένως, δεν λειτουργεί μόνο ως κάτι που θέλουμε να κρύψουμε. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει ένας ειλικρινής τρόπος σύνδεσης, αλληλεγγύης και ανακούφισης.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.