Κάποιες μέρες ανοίγεις την πόρτα του παιδικού δωματίου και σκέφτεσαι ότι κάποιος πέρασε από εκεί και άφησε πίσω του μια μικρή καταστροφή. Παιχνίδια κάτω από το κρεβάτι, βιβλία πεταμένα, ένα παπούτσι δίπλα σε κουκλάκια και κάπου στη γωνία ένας μαρκαδόρος χωρίς καπάκι να απειλεί σιωπηλά το χαλί σου. Και κάπου εκεί αρχίζει ο εκνευρισμός. Γιατί βλέπεις τα πάντα μαζί και νιώθεις ότι δεν ξέρεις από πού να ξεκινήσεις. Η αλήθεια όμως είναι ότι το παιδικό δωμάτιο δεν θέλει υπερπροσπάθεια. Θέλει μικρές κινήσεις που κάνουν τη διαφορά χωρίς να σε κουράζουν ψυχολογικά.
Η λύση δεν είναι το τέλειο συμμάζεμα
Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε οι περισσότεροι είναι ότι προσπαθούμε να φτιάξουμε όλο το δωμάτιο μονομιάς. Αυτό συνήθως οδηγεί σε δύο πράγματα. Πανικό και αναβολή.
Αντί λοιπόν να σκέφτεσαι “πρέπει να τακτοποιήσω τα πάντα”, δοκίμασε κάτι πολύ πιο απλό. Βάλε χρονόμετρο για 15 λεπτά.
Μέσα σε αυτό το διάστημα μπορείς να μαζέψεις τα άπλυτα, να βάλεις μερικά παιχνίδια στη θέση τους και να αδειάσεις λίγο το πάτωμα. Δεν χρειάζεται να γίνουν όλα τέλεια. Αρκεί να γίνει ο χώρος λίγο πιο ήρεμος.
Το αστείο είναι ότι πολλές φορές αυτά τα 15 λεπτά φτάνουν περισσότερο απ’ όσο φαντάζεσαι.
Κάθε πράγμα χρειάζεται το “σπίτι” του
Τα παιδιά δυσκολεύονται να οργανωθούν όταν όλα είναι ανακατεμένα. Όταν όμως υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία για κάθε κατηγορία, τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα και για εκείνα αλλά και για σένα.
Ένα καλάθι για λούτρινα. Ένα κουτί για τουβλάκια. Ένα ράφι για βιβλία. Δεν χρειάζεται υπερπαραγωγή ούτε πανάκριβα έπιπλα. Ακόμα και λίγα απλά κουτιά μπορούν να αλλάξουν εντελώς την εικόνα του δωματίου.
Και το πιο σημαντικό; Το παιδί αρχίζει σιγά σιγά να καταλαβαίνει πού επιστρέφει το κάθε πράγμα χωρίς φωνές και καθημερινές διαπραγματεύσεις.
Λιγότερα παιχνίδια, λιγότερο χάος
Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά τα πολλά παιχνίδια συχνά κουράζουν περισσότερο τα παιδιά αντί να τα απασχολούν δημιουργικά.
Όταν υπάρχουν παντού δεκάδες επιλογές, το παιδί αλλάζει παιχνίδι κάθε δύο λεπτά και τελικά δεν συγκεντρώνεται σε τίποτα. Γι’ αυτό αρκετοί γονείς δοκιμάζουν το λεγόμενο “rotation”. Κρατούν λίγα παιχνίδια διαθέσιμα και αποθηκεύουν τα υπόλοιπα για λίγο καιρό.
Μετά από μερικές εβδομάδες τα αλλάζουν και ξαφνικά τα παλιά παιχνίδια μοιάζουν ξανά ενδιαφέροντα. Παράλληλα, το δωμάτιο δείχνει πολύ πιο ήρεμο και το συμμάζεμα γίνεται πραγματικά πιο εύκολο.
Προφανώς, όσο λιγότερα lego κυκλοφορούν στο πάτωμα, τόσο μικρότερες οι πιθανότητες να πατήσεις κάποιο μέσα στη νύχτα και να δεις όλη σου τη ζωή να περνά μπροστά από τα μάτια σου.
Το ζητούμενο είναι η ηρεμία, όχι η τελειότητα
Ένα παιδικό δωμάτιο δεν θα μείνει συνεχώς στην εντέλεια. Και μάλλον αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Τα παιδιά παίζουν, δημιουργούν, απλώνουν τη ζωή τους μέσα στον χώρο.
Αυτό που πραγματικά βοηθά είναι να υπάρχει μια μικρή καθημερινή συνήθεια που κρατά την κατάσταση σε ισορροπία. Χωρίς πίεση, χωρίς εμμονές και χωρίς την ανάγκη να μοιάζει το σπίτι με φωτογραφία καταλόγου.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το σημαντικό δεν είναι να φαίνονται όλα τέλεια. Είναι να μπορείς να ανοίγεις την πόρτα του παιδικού δωματίου χωρίς να θες να την κλείσεις αμέσως ξανά.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply