Όταν ένα παιδί κολλάει με τους δεινόσαυρους, πραγματικά κολλάει, όμως, σε βαθμό που να σου κάνει διάλεξη στις 7 το πρωί για το πώς ακριβώς προφερόταν το “Tyrannosaurus Rex” στη Λατινική, κάτι ενδιαφέρον συμβαίνει στο μυαλουδάκι του. Και όχι, δεν είναι απλώς «περίεργη φάση», αλλά κάτι πολύ πιο βαθύ και, κυρίως, πολύ πιο ελπιδοφόρο.
Έρευνες από το Indiana University και το University of Wisconsin δείχνουν ότι τα παιδιά που αναπτύσσουν τέτοιου τύπου έντονα, στοχευμένα ενδιαφέροντα, γνωστά και ως “conceptual interests”, συχνά παρουσιάζουν αυξημένες γνωστικές ικανότητες. Και δεν μιλάμε μόνο για μια ελαφριά διαφορά, μιλάμε για πιο έντονη συγκέντρωση, μεγαλύτερη επιμονή και πιο εξελιγμένη επεξεργασία πληροφοριών.
Με άλλα λόγια, εκείνη η μικρή «εμμονή» με τα πτεροδάκτυλα, τα ηφαίστεια ή τα συστήματα του ηλιακού μας κόσμου, δεν είναι τυχαία. Το παιδί δεν απλώς αποστηθίζει πληροφορίες επειδή του φαίνονται εντυπωσιακές. Μαθαίνει να οργανώνει δεδομένα, να εντοπίζει συσχετισμούς, να επεξεργάζεται γλώσσα και να αναπτύσσει δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων. Το κάνει από μόνο του, χωρίς να το πιέσει κανείς. Κι αυτό είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο.
Η δύναμη της περιέργειας
Αυτά τα βαθιά ενδιαφέροντα λειτουργούν σαν ένας μικρός «κινητήρας περιέργειας» που ωθεί το παιδί να ψάξει, να μάθει, να ρωτήσει, να επιμείνει. Και η επιμονή, ας μην κοροϊδευόμαστε, είναι δεξιότητα που αρκετοί ενήλικες ακόμη προσπαθούν να καλλιεργήσουν.
Όταν ένα παιδί βουτάει με πάθος σε έναν συγκεκριμένο κόσμο, είτε είναι δεινόσαυροι, είτε αστέρια, είτε μέλισσες, είτε ακόμη και… τρένα, εξασκεί συνεχώς τις γνωστικές του ικανότητες χωρίς να το καταλαβαίνει. Η διαδικασία της μάθησης δεν είναι καθόλου επιφανειακή. Είναι ενεργητική, συνειδητή και γεμάτη ενθουσιασμό. Το πιο συναρπαστικό, όμως, είναι ότι τα οφέλη δεν σταματούν στην παιδική ηλικία. Αυτά τα παιδιά συχνά αναπτύσσουν πιο ισχυρές δεξιότητες κριτικής σκέψης, καλύτερη στρατηγική μάθησης και μεγαλύτερη αυτονομία στην αναζήτηση γνώσης. Με απλά λόγια: δεν περιμένουν να τους ταΐσει κανείς πληροφορία. Ξέρουν να την αναζητούν μόνα τους και να την επεξεργάζονται ουσιαστικά.
Αυτό το μοτίβο σκέψης τα συνοδεύει και αργότερα, στη σχολική και ακαδημαϊκή πορεία, αλλά και στη δημιουργική τους έκφραση. Είτε τελικά γίνουν επιστήμονες, είτε καλλιτέχνες, είτε οτιδήποτε ενδιάμεσο, η ικανότητα να βυθίζονται σε ένα θέμα με πάθος και μεθοδικότητα αποδεικνύεται πραγματικό πλεονέκτημα. Αν το παιδί σου έχει αναπτύξει μια τέτοια «μονομανία», μην τη φοβηθείς. Μην προσπαθήσεις να την περιορίσεις για να «μην γίνει εμμονικός». Στην πραγματικότητα, αυτή η ένταση είναι εργαλείο. Ένα μικρό παράθυρο στο πώς λειτουργεί ο εγκέφαλός του όταν βρίσκεται στο στοιχείο του.
Οπότε, άφησέ το να σε παρασύρει στις δεινοσαυρο-συζητήσεις του. Μάλλον χτίζει δεξιότητες που θα το ακολουθούν σε όλη του τη ζωή. Και ναι, ίσως χρειαστεί να μάθεις να ξεχωρίζεις τον τρικεράτοπα από τον στεγόσαυρο, αλλά, πίστεψέ με, αξίζει.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;