Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών η ηθοποιός Άννα Κυριακού, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Η ανακοίνωση του Σπύρου Μπιμπίλα


Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας μέσα από ανάρτησή του στο Facebook,σήμερα.  «Ένα αντίο γεμάτο αγάπη στη λατρεμένη μας Άννα Κυριακού που έφυγε σήμερα το πρωί από τη ζωή στα 95 της. Ένας τόσο ζεστός, χαρισματικός και ταλαντούχος άνθρωπος της τέχνης μας που κόσμησε με την παρουσία του το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση πάνω από 70 χρόνια. Η θρυλική θεία Μπεμπέκα των “Τριών Χαρίτων” που αγαπήθηκε από το κοινό και η τελευταία επιζώσα από τις θρυλικές ταινίες του Βασίλη Λογοθετίδη. Θα την έχουμε πάντα στην καρδιά μας όλοι οι άνθρωποι του θεάτρου και του κοινού. Πρόσφατα ολοκλήρωσε και το βιβλίο της ζωής της. Θα την αποχαιρετήσουμε την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών στις 11 το πρωί. Θερμά συλλυπητήρια στον φίλο μας, τον αγαπημένο της γιο Χρήστο».

Μια πορεία 70 χρόνων στο θέατρο και την τηλεόραση

Η Άννα Κυριακού υπήρξε μια από τις πιο αγαπημένες παρουσίες της ελληνικής σκηνής. Συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς, συμμετέχοντας σε πλήθος θεατρικών παραστάσεων και κινηματογραφικών παραγωγών. Το ευρύ κοινό τη γνώρισε και τη λάτρεψε μέσα από τη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά «Οι Τρεις Χάριτες», όπου υποδύθηκε τη θεία Μπεμπέκα. 

Πρόσφατα, όπως αποκάλυψε ο Σπύρος Μπιμπίλας, η ηθοποιός ολοκλήρωσε το βιβλίο της ζωής της, καταγράφοντας αναμνήσεις από τη μακρά πορεία της στον χώρο του θεάματος.

Η Άννα Κυριακού γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 17 Ιανουαρίου 1929, ήταν σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιός με μακρά και πολυδιάστατη πορεία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη Σχολή Σαρλ Ντιλέν (Charles Dullin) στο Παρίσι (1954-1956), με καθηγητή τον Ζαν Βιλάρ (Jean Vilar). Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση έγινε σε εφηβική ηλικία στο Θέατρο ΡΕΞ με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στο έργο «Κάρμεν», ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε με σημαντικούς θιάσους, όπως των Μανωλίδου-Παππά, Βασίλη Λογοθετίδη, Κατερίνας και Μάνου Κατράκη. Το 1953-1954 συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μυράτ και, επιστρέφοντας από το Παρίσι, πρωταγωνίστησε σε έργα των Ντίνου Ηλιόπουλου, Μίμη Φωτόπουλου και Αλέκου Αλεξανδράκη. Το 1959 συμμετείχε στο «Πειραϊκό Θέατρο» του Δημήτρη Ροντήρη στα έργα «Η λοκαντιέρα», «Γάμοι του Φίγκαρο» και «Ηλέκτρα», ενώ από το 1960 έως το 1981 συνεργάστηκε για περισσότερα από είκοσι χρόνια με το Εθνικό Θέατρο, συμμετέχοντας σε 34 έργα και γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία ως Καλλιόπη στον «Πειρασμό» του Ξενόπουλου.

Το 1982 εμφανίστηκε στο «Απλό Θέατρο» των Αντώνη Αντύπα – Χρήστου Πολίτη με το έργο «Τα γούστα του Κυρίου Σλόαν», ενώ το 1988 συμμετείχε στα μονόπρακτα του Χάρολντ Πίντερ «Άλλοι τόποι» και το 1998 πρωταγωνίστησε στο «Μποζό» του Βασίλη Ζιώγα στο θέατρο Μαριέττα Ριάλδη.

Στον κινηματογράφο διακρίθηκε σε ταινίες όπως «Ο μεθύστακας» (1950), «Τα τέσσερα σκαλοπάτια» (1951), «Η Αγνή του λιμανιού» (1952), «Να πεθερός να μάλαμα» (1959), «Ζητείται ψεύτης» (1961), «Αλέξης Ζορμπάς» (1964), «Ζητείται επειγόντως γαμπρός» (1971), «Safe Sex» (1999), «Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο» (2001) και «Οξυγόνο» (2003). Στην τηλεόραση άφησε εποχή με τους ρόλους της σε σειρές όπως «Εκείνος κι εκείνος», «Η γειτονιά μας», «Γιούγκερμαν» και φυσικά ως θεία Μπεμπέκα στις «Τρεις Χάριτες» (1989-1992), ενώ έκανε γκεστ εμφανίσεις στο «Κωνσταντίνου και Ελένης» και στις «Επτά θανάσιμες πεθερές».

Παράλληλα, είχε έντονη παρουσία στο ραδιόφωνο μέσα από εκπομπές όπως «Το θέατρο στο ραδιόφωνο» και «Το θέατρο της Δευτέρας». Από το 1949 ήταν μέλος του Σ.Ε.Η. και υπήρξε σύζυγος του γνωστού αρχιτέκτονα Μαργαρίτη Αποστολίδη, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον πολιτικό μηχανικό Χρήστο Αποστολίδη, Πρόεδρο της Ελληνικής Μένσα (Mensa) από το 2009 μέχρι και σήμερα.

Η κηδεία της θα τελεστεί την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου, στις 11:00 το πρωί, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.